
ازدواج یکی از مراحل مهم زندگی هر آدمی است و هر دختری در مورد همسر آینده اش تصورات و ملاک هایی دارد و من تصورم از همسر آینده ام به این صورت بود :
پسری ابروپهن با موهایی به سیاهی شب / گاه رَدایی بردوشَش که باشد پادشاه مُلکَش/پسر خوش چهره و گاهی هم برازنده با ماشینی طوفَنده ،باید ترمز گیرد جلوی خانه ی بنده/طره ای از موهایش روی پیشانی اش ریخته باشد/ سبد سبد گل ها بارنگ خونینِ یک قلب عاشق ،باید آورده شود توسط داماد آینده / جیب هایش باید قلمبه باشند و با راه رفتنش پول ها از جیب ریخته باشند/گاه که راه می رود روی مسیر ،قطره های ادکلنش سرگردان روی زمین وخط بویش جامانده باشد روی زمین
البته پسر مورد نظر باید مرا گل دختر فریبنده خطاب کند وباید مهربان باشد و تحصیل کرده و کلاه فارغ التحصیلی بر کله اش و رساله دکترایش توی جیبش باشد تا مبادا غیر دکتر جایگاهش باشد.....
حدودای بیست سالگیم بود که سر و کله ی خواستگارا پیدا شد و مشخصات خواستگارهایم به شرح زیر بود:
خواستگار اول دکتری با ظاهر مهربان بود که ریش بزی و قامت صافش نشان دهنده ی عظمت کتاب های خوانده شده اش بود.کمی high بود و یه ده سالی بزرگتر بود که با رفتاری بزرگ منشانه و 30 ساله ،خواستگاری دختری 20 ساله آمده بود.مورد اول به دلیل اختلاف سنی زیاد حذف شد.
خواستگار دوم خوش تحصیل و خوش پوش و شاغل بود ،اما چشمانش کمی خواب آلود بود ،انگار که از درز دو خط چشم مردمکش قایمکی بیرون را نگاه می کرد ومن هم نا آشنا با این دو چشم کم ظهور، گفتم که برود پی کارش این مرد مرموز
خواستگار بعدی ،پسری خوشتیپ و سپید بود ،سپیدی به رنگ برفک های یخچالی بود اما چشمانش پر بغض بود .هر شیرینی که جلوی او می آوردیم چشمان خیس شبنم اشک می گشت. چشمانش عاشق بود اما نه عاشق دختردر جلسه خواستگاری بلکه عاشق میوه ها و شیرینی های موجود در جلسه خواستگاری مادر پسر گفت که این پسر 80 کیلویی متناسب ،قبلا غولی 150 کیلویی و گنده بوده که دکتر مجبور شده معده او را تا کند و درز بگیرد تا این همه چاقی را لاغر کند.
این مورد هم به دلیل نقص سلامتی به علت عمل جراحی رد شد.
به این ترتیب خواستگار های متعددی آمدند و هر خواستگاری یه سری خصوصیات مثبت و منفی داشت و هیچکس شبیه آن شاهزاده سوار بر اسب سفید رویاهای ما نشد و حیران ماندیم.
تا اینکه شبی در خواب دیدم:
پیر تقدیر با قیافه ای درگیر، در حال ساختن یه سری مجسمه بود که قرار بود تبدیل به آدم شوند .پیر با دقت زیادی هر کدام از آن ها را شکل میداد اما دستان لرزانش گاه انقدر شدید ویبره میگرفت که یک قسمت از مجسمه ها خراب میشد واو که حوصله نداشت تعمیرش کند ،مجسمه ها با ظاهر کج وکوله داخل کوره میفرستاد تا تبدیل به آدم شوند.
پیر نگاهی به من انداخت و گفت:(( تا حالا آدمی مشابه به شاهزاده رویاهای تو نساخته ام و هر چه تلاش میکنم که آن مجسمه ها به سفارش شوهر تو شبیه تر شوند ،دستانم بیشتر ویبره می گیرند و مجسمه ها خراب تر می شوند.پس به خود بیا و سختگیری را کنار بگذار.))
بعد از دیدن این خواب کمی از کمالگرایی در مورد ملاک های ازدواجم کاستم و در نهایت با کسی که بیشتر شبیه شاهزاده رویاها بود و حس آرامش را به من می داد ازدواج کردم.
نظراتتون راجع به نوشته به من کمک زیادی خواهد کرد .ممنون