درست یادم هست وقتی گمان می داشتم که دیوار های زندگی ام نم زده شده و
هر آن بر سرم آوار می شوند ،
اینجا را یافتم ...
هنگامی که تمام دنیا میان بسته بودند تا مرا از پای دربیاورند و
بر خاک بزنند ،
دوستی مرا با او آشنا کرد ،
دریافتم متونی که همیشه برسر آنها سرزنش می شدم
می توانند خوب باشند
دیدگاه هایشان متفاوت بود ولی زخم بی مرهم نمی زدنند، درست عکس آدمهای این حوالی...
شاید آشنایانی غریبه که خوب همدردی را بلد بودند ،
میدانستند دردهایت را ،
زخم هایت را ،
مرهم هایت را،
قلب ترک خورده ات را!
منی که فقط از احساس مینوشتم در این حوالی ،
میان این موجودات بی احساس سنگی...
منی که از جایی به بعد تمام نوشته هایم برای خویش بود ...
خوانده نمی شد ،
درک نمی شد ،
چیزی را پیدا کرده بودم که
شاید روزی تمام آرزویم بود !
از وقتی درک شدم ،
دیده شدم
خوانده شدم
دریافتم
زندگی تمام نشده است ،
هنوز هم این قلب بیمار می تپد ،
هنوز هم امیدی هست ...
هنوز هم می شود زیست !
آری ،
ویرگول برای من
یعنی امید !
یعنی معجزه !
یعنی زندگی دوباره!
_خــــــــاکـــــــــــســــــــــتــــــــریـــــــــــــــــ؛🪽🩶
#ویرگول برای من یعنی
##ویرگول برای من یعنیویرگول برای من یعنی