ویرگول
ورودثبت نام
خاکستری؛
خاکستری؛روایتگر‌لحظاتی‌که‌نه‌سیاه‌اند‌و‌نه‌سپید...
خاکستری؛
خاکستری؛
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

نامه ای به مادری که هرگز نفهمید؛

ببخشید مامان ولی تو هیچوقت نفهمیدی چه بلایی داره سرم میاد!

نفهمیدی‌ که دلم گیره و دارم از دوریش دق می کنم ،

چشمم همیشه به دره،

منتظرم ، قلبم حالش بده

نفهمیدی وقتی از شدت بغض داشتم خفه می شدم چه اتفاقی برام افتاده بود،

وقتی هر چی شد خندیدم ،

موقع عصبانیت ، ناراحتی ...

نفهمیدی چرا اون دختر شاد و سرحال شد یکی که دلش نمی خواد یه قدم بره بیرون از اتاقش ،

نفهمیدی چرا کمتر غذا خوردم و دیگه ذوق نکردم برای غذای مورد علاقه ام!

نفهمیدی میون خاطرات مردم و من و زنده دیدی ،

دلم گرفت وقتی دوستام از رابطه ی خوبشون با ماماناشون می گفتن و

جواب من یه لبخند بود ،

لبخند تلخی که هزاران حرف نهفته داشت...

همیشه می گفتن : خواهر برادر نمی خوای؟! و

جواب من همیشه یه کلمه بود : نه!

حالا چرا؟

هیچکس نپرسید ...

نمی خوام اونم مثل من همه چی براش درد بشه

نمی خوام ناراحت باشه

بزار وجود نداشته باشه!

ولی خوشحال باشه...

مامان نفهمید چرا پناه بردم به دنیای کتابا،

به گوشیم،

به آهنگا،

به نوشتن ،

مامان نفهمیدی چرا شدم این،

چرا رسیدم به اینجا !

ای کاش یکم کمتر بقیه چیزایی که دارن و برنن تو سر بقیه،

نمی دونی چه دردی داره ،

چه بار سنگینیه ،

مامان نفهمید،

ولی من فهمیدم مامان نتونست از تو چشام بخونه هیچی رو ...

مامانی ببخشید دختر خوبی نبودم،

زخمام زیادی درد می کرد

نتونستم دووم بیارم،

نشد ،

ببخشید ؛

_خاکستری؛

پ.ن: آن "ببخشید"‌های آخر را پس می‌گیرم. من چیزی برای عذرخواهی ندارم!

دختردردحسرت
۱۶
۷
خاکستری؛
خاکستری؛
روایتگر‌لحظاتی‌که‌نه‌سیاه‌اند‌و‌نه‌سپید...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید