
تا پنجم ابتدایی دهات بودیم . تو اون سالها گاهی با پدرم یا خانواده میومدیم قم . عاشق بستنی قیفی های رنگی بودیم . اون زمان مغازه ها اینقدر زیاد نبودند . شاید سه چهار مغازه تو اطراف ما بود . الان فقط تو یه خیابان چهار پنج مغازه است . با پسرداییم میرفتیم میگرفتیم . خوش میگذشت . یه مغازه کوچک بود که هر وقت چیزی میخواستی نداشت . یه بار با پسرداییم رفتیم چیزی بگیریم پسرداییم خواست ازین مغازه بگیره ، گفتم نرو این خیلی چیزها نداره ، آقا نگو پسر صاحب مغازه که قد یه کاج گمونم قد داشت شنید . اومد سمتتون ، خلاصه شانس اوردیم کتکی نخوردیم ولی اون خاطره تو خاطرم موند .
بعدها اینا مغازشون را جای دیگه بردند . یه بار رفتیم دفتر بخریم دیدیم از جاهای دیگه ارزونتر حساب کرد ، ما هم گاگول ، بهش گفتیم تو از جاهای دیگه ارزونتر میدی . گمونم فرداش بود به امید دفتر ارزانتر رفتیم ازینا دفتر بگیریم دیدیم به قیمت بقیه حساب کرد . نامرد از صداقت ما سوء استفاده کرد :)
یه مدت هم هر روز تو راه مدرسه از بابای این کاج مانند ازین کیک های دیگ مانند هر روز میگرفتم ( شکل کیک شبیه دیگ بود ) . چند وقت بود که دیگه ازش کیک نمیگرفتم
باباش یه بار منو دید گفت دیگه ازون کیک ها نمیگیری :))
گمونم رو پول کیک ما حساب جا باز کرده بود :))