
تفاهمنامه اسلام آباد بین ایران و امریکا ۱۴ بند داشت که دو سه بند آن تفسیر و توضییح بندهای دیگر بود .
مهمترین بندهای آن برقراری آتش بس در تمام جبهه ها( از جمله لبنان ) ، آزادسازی پولهای بلوکه شده ایران ، ایجاد صندوق ۳۰۰ میلیارد دلاری برای بازی ایران ، و احترام به حاکمیت دو کشور بود .
بند مربوط به برقراری آتش بس بعد از چند روز از سمت اسرائیل که طرف آمریکا بود عملا نقض شد . یعنی اولین طرفی که تفاهم نامه را نقض کرد اسراییل به نمایندگی آمریکا بود .
از بند مربوط به آزادسازی پولهای مسدود شده که طبق گفته دولت قرار بود نصف پولها باشد در حد یک چهارم اون نصف شاید آزاد شده باشد .
ترامپ با تهدید ها و تحقیرهای پی در پی عملا بند مربوط به احترام به حاکمیت کشورها را هم نقض کرد .
اما درباره تنگه هرمز ؛ قرار بود تنگه هرمز با ترتیبات ایرانی باز شود و کشتی ها و نفت کش برای عبور نیاز به اجازه ایران داشتند .
ایجاد مسیر عمانی که البته خریت دولت پزشکیان هم تو این قضیه دخیل بود راهی برای دور زدن مسیر ایرانی تنگه هرمز و زیر آبی رفتن بود که خوشبختانه حاکمیت متوجه شد و پاسخ داد . اگه ایجاد مسیر عمانی خلاف تفاهم نامه نبود اصلا نیازی به اسکورت نفتکش ها نداشت . پس خلاف تفاهمنامه بود که آمریکا نفت کش را با اسکورت میخواست عبور بده .
گویند یه روزی مردی از مغازه گردو فروشی میگذاشت . به صاحب گردو فروش گفت میشه یه مشت گردو بردارم ؟
گردو فروش گفت نه .
مرد رهگذر بعد مکث کوتاهی پرسید یه دونه گردو چی ؟
گردو فروش در جوابش گفت میخواهی یه مشت گردو را دونه دونه بگیری ؟ :)
بحث تنگه هرمز هم همین بود . طرف آمریکایی چیزی را که تو جنگ نتونسته بود بگیره تو آتش بس میخواست مرحله مرحله بگیره .
اگر ایران به ایجاد مسیر عمانی پاسخ نمیداد و حساسیت نشون نمیداد عملا کنترل بر تنگه هرمز را تو میان مدت و بلند مدت از دست میداد .
از دست دادن کنترل تنگه هرمز هم عملا هزینه جنگ را برای طرف مقابل به شدت کاهش میداد .
اصولا هدف از بستن از تنگه هرمز برای بالا بردن هزینه جنگ برای طرف آمریکایی بود . و همین بستن تنگه هرمز بود که بعد ۴۰ روز آمریکا را وادار به قطع حملات کرد .
پس اول این طرف آمریکایی بود که بندهای تفاهم را نقض کرد و دوم اینکه پاسخ به مسیر عمانی برای جلوگیری از زیرآبی رفتن طرف آمریکایی و از دست ندادن کنترل بر تنگه هرمز بود .
اینکه یه عده میگویند اهمیت تنگه هرمز به باز بودن آن است در ظاهر درست است ولی نه وقتی که به کشور حمله شده و ایران برای جنگ هزینه میدهد .
کم بودن درآمد تنگه هرمز هم یه توجیه عوامفریبانه برای فریب مردم ساده است . حتی آن ۳تا۵ میلیارد دلار درآمد از تنگه هرمز برای کشور حکم طلا را دارد .
مخصوصا کشوری که با تحریم های مالی مواجه است .
اما اینکه عده ای میگویند پاسخ به نقض نفاهم نامه به از دست دادن فروش نفت و درآمد نفتی و ریخته شدن خون مردم نمی ارزید بیشتر شارلتان بازیست .
من نتیجه پاسخ ندادن به حمله اسرائیل بعد وعده صادق ۲ را با جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه دادیم . یک عده احمق میگفتند پاسخ به حملات کشور را درگیر وعده های صادق بیشمار میکند . همین توجیه احمقانه و لغو وعده صادق ۳ عملات طرف مقابل را به این نتیجه رساند که ایران از جنگ واهمه دارد و نتیجه این حماقت دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه شد .
درآمد نفتی و جان انسان ها مهم است ولی پاسخ ندادن به نقض آتش بس ها و تفاهم نامه ها خواسته و ناخواسته دشمن را جریح میکند و جریح شدن دشمن او را غیر قابل کنترل میکند . آنکه به خاطر مال و جان از جنگ میترسد هم جانش را از دست میدهد هم مالش را .
بله خویشتنداری چند صباحی ممکن است درآمد نفتی بیشتری نصیب کشور شود و جان کمتری گرفته شود ولی در بلند مدت هم جان بیشتری خواهد گرفت هم درآمد کمتری را نصیب کشور خواهد کرد .
از جنگی که امروز فراری کنی به جنگ بزرگتری در اینده کشانده خواهی شد .