
چند وقت پیش ممد جواد یه کتابی اینجا معرفی کرده بود که سال چاپش برای قبل انقلاب بود . اسم کتاب را هم نمیگم شما هم فهمیدید پایین یوقت آبروریزی نکنید اسم کتاب را بگید . خلاصه اون روز به ممد جواد گفتم ازین چیزهای بی ادبی که نداره . یه خانمی با حالت خنده نوشت اتفاقا ازون اون چیزا داره. ما هم فکر کردیم لابد بی ادبیش دیگه در اون حد نیست دیگه . هر چند ممد جوادم نصیحت کردیم .
چند روز پیش توی یه سایتی همین کتاب را دیدم . چون رایگان هم بود دانلود کردم . البته چون اسم جالبی داشت .
اولش همی چی خوب بود . قصه یه عشق بچگانه بود . بعد دیگه کتاب رفت به سمت این چیزهای بی ادبی .
واقعا کتاب شخصیت های جالبی داشت . بدون اون چیزهای اروتیک هم میشد یه کتاب سر حال بیرون داد .
با مزه ترین شخصیت این کتاب همون مشقاسم بود .
یکیش که کل تیکه کلاماش اروتیک غیرمستیم بود به زن پیر و جوان هم رحم نمیکرد . زن و مرد هم حالیش نبود
تو هر جمعی ازین تیکه کلام ها استفاده میکرد . کارگاه تیمور هم شخصیت بانمکی بود . معاونش هم واقعا مارموز بود هم دختر مردم را حامله کرد هم واسه ازدواج پول گرفت هم ثروت خانواده دختره را بالا کشید .
چشم همشون تو داستان به زن قصاب و خواهر معاون کارگاه بود . اون صحنه ترکاندن ترقه هم واقعا بامزه بود
تو کل خوندن داستان که چهار پنج روز طول کشید همش میترسیدم اون عموی هیز پسر نوجوان را گمراه کنه که البته به اونجا نکشید خدارا شکر ولی شکست عشقی رخ داد .
والله دروغ چرا تا قبر اااا داستان بی ادبی بانمکی بود ولی کاش بی ادبی نداشت .