
تو نگاه اول وقتی اسم کتاب را ببینیم شاید فکر کنیم یک ایرانی یا مسلمان این کتاب را نوشته ولی نه . یه زن غیرمسلمان کتاب را نوشته . ظاهرا چندین انتشارات با مترجم های گوناگون کتاب را چاپ کردن . چند بار هم برای صحافی تو کارگاه اومد . اگه اشتباه نکنم ازون کتاب های لب برگردان بود . کتاب های جلدلب برگردان چون مقداری از جلد به داخل تا میشه شبیه کتابهای جلد نفیس میشه و گرونتر هم حساب میشه . حقیقتا خودم کتاب را نخوندم ولی طاقچه این جوری درباره این کتاب نوشته :
موضوع کتاب معجزه شکرگزاری، قدرت شکرگزاری بهعنوان ابزاری برای تغییر نگرش، زندگی و جذب موفقیت است. کتاب با جملهای از انجیل متی آغاز شده است که میگوید: «هرکس اراده کرده تا بیشتر دریافت کند به حد کفایت دریافت داشته است. هرکس که اینگونه نخواسته است، داشتههایش از او بازگرفته خواهد شد.» برن در گرهگشایی از این متن میگوید آنچه داشتهها را افزون میکند یا از کف میدهد، شکرگزاری است. تمرکز اصلی او روی قانون جذب و استفاده از احساس قدردانی برای خلق واقعیتهای دلخواه است. پیام کتاب این است که شکرگزاری باید از حالتی آیینی به حالتی از بودن تغییر کند و وقتی خواننده یاد گرفت در تمام شرایط حتی بحران، قدردان باشد دریچههای نعمت به رویش باز میشود و کوچکترین خواستهها و بزرگترین آرزوهایش به حقیقت میپیوندد.
معجزه شکرگزاری ۲۸روزه است و برای هر روزش یک تمرین دارد. در ابتدای هر مبحث و پیش از شروع تمرین توضیحی دربارهی موضوع آمده است. تمرینها دربارهی برشمردن مواهب، تمرکز بر حوزههای خاص مثل پول، روابط و سلامتی و در نهایت، عمیقتر کردن عادت به شکرگزاری هستند. ترجیعبند همهی این تمرینها سه کلمهی پشت سر هم است: «سپاسگزارم، سپاسگزارم، سپاسگزارم». تمرینها ۲۸ روز پیاپی باید اجرا شوند و طبق ادعای برن بعد از این مدت جهان با شما دست دوستی خواهد داد و معجزهها یکی پس از دیگری ظاهر میشوند.
تمرین اول کتاب دربارهی برشمردن مواهب زندگی است. خواننده باید فهرستی از ده موهبت بنویسد و اینکه چرا برای آنها شکرگزار است. در پایان هرکدام سه بار باید بنویسد سپاسگزارم. این در ۲۷ روز آینده، گام نخست هر تمرین است تا در پایان به ۲۸۰ موهبت برسد. تمرینهای دیگر دربارهی موضوعات مختلف است. برای مثال، در تمرین شمارهی نُه باید هر قبض پرداختنشدهای که دارید بردارید و روی آن بنویسید سپاسگزارم، صرفنظر از اینکه پولش را داشته باشید یا نه. در تمرین شمارهی ده باید از ده نفر تشکر ذهنی یا مستقیم کنید به خاطر خدمتی که ارائه دادهاند یا کمکهایی که به شما کردهاند.
زندگی مثل یه سکه است . سکه ای که دو رو داره . یه روی زندگی اتفاقات خوب و خوشی و خوشبختی و پیشرفته ، یه روی دیگه اش هم درد و رنج و اتفاقات بد و بدبختیه .
ما تو این زندگی دائما خودمان را با آدمایی که فکر میکنیم خوشبخت تر از ما هستند مقایسه میکنیم . با پول اونا ، با خونه و ماشین اونا و تو این مقایسه دائما زجر میکشیم .
اغلب و شاید همیشه هم از خدا طلبکاریم . از داشته هامون ناراضی هستیم .
تا حالا چند بار تو زندگی خودمون را با یکی بدبخت تر از خودمان مقایسه کردیم ؟
با اون مریضی که امیدی به بهبودی ندارد . با اون بیماری که حتی توان انجام ساده ترین کارها را هم ندارد . یا با یه بدهکار فراری ؟!
تا حالا چند بار تو روز و هفته گفتیم خدایا بابت داده هایت شکر، بابت نداده هایت هم شکر ؟
تا حالا چند بار بابت سلامتی خودمون گفتیم خدایا شکر ؟
تا حالا چند بار بابت زنده بودن اعضای خانوادمون گفتیم خدایا شکر .
تا حالا چند بار سر سفره گفتیم خدایا شکر ؟
من خودم به ندرت گفتم .
یادمه قبل عید که چند ساعت تو بازداشتگاه بودم یکی از اونها بعد تموم شدن غداش که لقمه ماکارونی بود حسابی خدا را شکر کرد . من از خودم خجالت کشیدم .
خیلی وقتها از خدا شاکی شدم ولی بارها شده وقتی شرایط بدتر را در نظر گرفتم آدمای با شرایط بدتر از خودم را تو کوچه و خیابون دیدم لاقل برای دقایقی پشیمون شدم از این شاکی بودن .
همیشه بدتری هم وجود داره . همین که اون شرایط بدتر رخ نداده باید خدا را شکر کرد . اگه پدر و مادری داریم باید خدا را شکر کنیم .
اگه تن سالمتری نسبت به بقیه داریم باید خدا را شکر کنیم
همینکه بیماری کم رنج تری داریم خدا را شکر کرد
همینکه فرصت زندگی داریم باید خدا را شکر کرد .
این شکر کردن ها حتی اگه وضع زندگیمان را بهتر نکند
حالمان را بهتر میکند .
ببخشید طولانی شد .
تو