زبان آشنایی که غریبه،اسم هایی که غریبه

اول چند تا نکته درباره خودم و پست نویسیم بگم بعد برم سراغ موضوع پست .

گاهی به طور همزمان چند پست برای نوشتن به ذهنم میرسه . دوتا سه تا . شاید از خاصیت تنهایی است که ما را به نوشتن وامیداره . مخصوصا ما درونگرا و خجالتی ها که از آدم ها فراری ایم . گاهی حس میکنم شاید نوشتن پست زیاد باعث آزار شماها بشه ، هر چند من آدمیم که تو زندگی به نگاه دیگران خیلی توجهی نمیکنم ولی این نوشتن دو طرف دارد . نویسنده و خواننده و نویسنده فقط نمیتواند برای خودش بنویسد . هر چند ما کجا نویسندگی کجا . از پست های زیادم که کلافه نیستید ؟ :)

یه اخلاق کَنِگی و سریش بودن هم دارم. انقدر به پای پارسا ایکس پیچیدم که بلاخره بلاک کرد . چند وقتی هم هست دارم به پای امین مخلص میپیچم .

از لایک های رگباری خوشم نمیاد . احساس میکنم طرف نخونده لایک میکنه . خودم شاید به ندرت پستی را رفاقتی لایک کنم ولی نخوانده پستی را لایک نمیکنم .

یه چیز دیگه اینکه کسی چند بار پستم را لایک میکنه یه حس مدیون بودن بهش پیدا میکنم و اگه پست خوبی ازش ببینم و لایک کنم حس میکنم طرف حس میکنه از بدهکاریه و اگه پست خوبی پیدا نکنم حش شرمندگی پیدا میکنم .

خب برم سراغ پست .

زبان آشنایی که غریبه :

تو شعرا حافظ و شهریار را بیشتر از بقیه دوست دارم . به نظرم شعرهای سهراب سپهری یه سر و گردن از شعرای نوی هم دوره اش بالاتره . چند بار دیوان حافظ را برداشتم ولی چیز زیادی نفهمیدم . شعر فارسی است . حروف کلمات فارسی است . از همین سی ودوسه حرف که خودمان باهاش کلمه و جمله میسازیم ولی انگار یه زبان غریبه . حرف استعاره و کنایه نیست . حتی حرف گذشت زمان هم نیست . حرف کلماتیه که برای ما غریب شدند . دوش زاهد ، رندان و موزه ( کفش ) و خیلی از کلماتی که برای ما غریب و غریبه شدند . نوشتم حتی حرف گذشت زمان نیست ازین جهت که این غریب بودن کلمات برای ما مختص کلمات و جملات عصر حافظ و سعدی و رودکی نیست . خیلی از کلمات و جملات همین عصر قاجار و پهلوی هم برای ما غریبه اند با اینکه بیشتر از صد و دویست سال نیست که ازون دوران میگذره . نمیدونم این درد زبان فارسی ماست یا دیگر زبان ها هم این درد را دارند که به مرور برای مردمانشان غریب میشوند .

من چند بار نامه های اداری صد و دویست سال پیش را خوندم ، به صورت چاپی هم خوندم انگار یه زبان دیگه است .

تو این چند سالی که توییتر بودم پست هایی میدیدم که یک فارسی زبان نوشته بود ولی انگار انگلیسی زبان نوشته بود . ریختن کلمات انگلیسی به کاسه جملات فارسی . مثل ریختن سالاد سزار بر تن آبگوشت ایرانی .

درد دیگه مخفف نویسی بود . مخفف نویسی که خواننده درکی شاید از آن داشت . انگار عهدی بسته ایم که از صغری تا کبری را مخفف وار بنویسیم .

اسم هایی که غریب اند :

چند روز پیش خواهرزاده ام عکس پسرای دوقلوی یکی از دخترای فامیل را اورد . دختره ۲۳ سالی داشت بچه هاش پسر بودند .

گفت یکیش آیهانه گمونم، یکی دیگه هم یکی شبیه همین اسم را داشت

روزگاری اسم ها محمد بودند و علی و حسین . فاطمه بودند و زهرا و مرضیه . فرهاد بود و شیرین ، قاسم بود و هاشم . عصمت خان بود و نصرت خان . اقدس بود و صغرا . تکلیف آدم با خودش مشخص بود . اگر پسر بود از اسم قابل تشخیص بود . اگر دختر بود هم از اسم قابل تشخیص بود . الان با اسم هایی مواجهیم که گاهی اگر بشنویم فکر میکنیم کالاست . با اسم هایی مواجیهم که نمیدونیم از کجا آمده . از شرق یا غرب . اسم پسرانه است یا دخترانه .

یه زمانی میگم چرا طرف ایرانی اسمش فرانکه بعد دیدم فرانک نیست فرانَکه :)

یه زمانی فکر میکردم به شوخی میگویند نوشابه اسم دختر است بعد دیدم نه واقعا اسم دختر نوشابه وجود دارد . یه زمانی فکر میکردم مهران مدیری برای خوشمزگی اسم بامشاد را روی شفیعی جم گذاشته بود بعد دیدم نه

واقعا اسم بامشاد وجود داره !

حرف ، حرف اسم نیست . حرف فرار از هویت گذشته است . حرف حرف ستایش فرهنگ دیگران و نگاه رقب بار به گذشته فرهنگی خودمان است . حرف فرار از سنت به مدرنیسه به هر قیمتی است . مختص قشر از دماغ فیل افتاده هم نیست . قشر معمولی هم گویا نمیخواهند ازین قافله جا بمانند . حتی مذهبی هم تو این قشر هست . طرف اسم دخترش را نازنین زهرا گذشته . به نظرم اسم زیبایی است اما نگاه من میگوید انگار طرف بین مذهب و مدرنیسم بر سر دوراهی بوده است که این انتخاب را کرده اسم ترکیبی از اسم مذهبی و جدید.

اسم طرف عجیب بود گفتند از کجا این اسم را پیدا کردی

گفت از قران : آنجا که نوشته بود ..... :))

تو قرآن خیلی اسم هست . از گاو و شتر و مورچه و زنبور تا ابوجهل . خدا را شکر اسم شمر و یزید نیست تو قرآن :)

این تغییر اسم ها از گذشته تا الان فقط به اسم انسان محدود نبود . اسم شوینده جان و روغنی جات هم ازدست مای ایرانی در امان نمانده . گلی ها و برف ها و نادری ها جای خود را به درتاها و درینت ها و هومکرها داده اند .

تولید کننده ای اسم برنده اش را پوا گذشته بود نوشته بود پوا نام کوهی در فلان منطقه ایران

خب دنا و زاگرس هم اسم کوه است اینها چرا نه ؟

گناه دارند بنده خداها :))