ویرگول
ورودثبت نام
چنگیز (همون گل آقا )
چنگیز (همون گل آقا )من همون گل آقام اگه منو نمیشناسید مشکل شماست نه مشکل من :))) بیزار از شورش زرا و حامیانش بیزار از زن بی حجاب
چنگیز (همون گل آقا )
چنگیز (همون گل آقا )
خواندن ۴ دقیقه·۱ ماه پیش

روزگار بی پولی

به نظرم بزرگترین دردی که یقه یه آدم را میتونه بگیره طرد شدن از سمت خداست . خدایی که تو را به حال خودت رها کنه . این نه از ظلم خدا که حاصل غرق شدن آدم در گناه و کناره گرفتن از خداست . بعد این درد ، سه درد بزرگ یقه هر آدمی را میتونه بگیره . درد تنهایی . درد بی پولی . درد بی درمون . درد بی دردمون یعنی درد و نقص عضوی که درمان نداشته باشه .

تو این چهل وخورده ای عمر چند بار به بی پولی خوردم .

تا وقتی مشغول درس و مدرسه بودم هیچ فشاری از سمت خانواده برای کار کردن روم نبود . با اینکه پدرم را از دوازده سیزده سالگی از دست داده بودم . البته تابستان ها که مدرسه ها تعطیل بود میدان دام میرفتم . آنهم خیلی وقتها کاری پیدا میشد و خیلی وقتها هم دست خالی برمیگشتم .

اولی کاری که از سمت خانواده پیشنهاد شد کاری در آب شیرین فروشی بود که سمت های محل کار برادر بزرگم بود و اون پیدا کرده بود . یک هفته ای رفتم و بعد ، کار تعطیل شد . پول را هم با زنگ زدن گرفتم .

اون روزها گمونم همزمان یا کمی قبل و بعدِ دانشگاه رفتن بود . دانشگاهی که نصفه کاره رها کردم . اون روزها داداش بزرگترم از خودم خرج خانواده را میداد ‌.

از مغازه ای نسیه جنس میگرفتیم و بعد داداشم تسویه میکرد . گاه که حساب زیاد میشد صدای مغازه دار درمیومد . روزهای خجالت بود و شرمساری . بچه ام نبودم که شرمساری اش را پشت سنش قایم کنه .

بعد ها تو این بیست و چند سالِ بعدِ دانشگاه کلی کار و شغل عوض کردم . از کمد کودک گرفته تا صحافی و نجاری مبل و چادر مسافرتی و کارخانه دمپایی و کارخانه شوینده جات . شاید حدود بیست کار و شغل . گاهی بعد یه هفته بیرون میودم گاهی هم چند ماه و به ندرت چند سال .

یا به خاطر کارش بیرون میزدم یا دوری محل کار و گاهی هم اخراج میشدم . دو بار هم به خاطر حقوق کار به شکایت و شکایت کشی کشید . روزگار بی پولی اول مال همان دوران بعد فراغت از درس و مدرسه بود . روزگاری که بزور ۱۰۰ تومان و ۲۰۰ تومان تو جیبم پیدا میشد .

روزگار بی پولی دوم چند سال بعد رخ داد . کار به جایی رسیده بود که هیچ پولی نداشتم . بدون پول هم نمیشد کار پیدا کرد . برای اولین بار تو زندگی جیب ننم را زدم .

یعنی از حساب یارانه ننه برداشتم ‌ . با اون پول بلاخره کار پیدا کردم و روزگار بی پولیم تمام شد . روزگار سوم بی پولی چند سال پیش بود . روزگار بدی بود . پولهای کار قبلیم تمام شده بود و بیکار بودم و پولی هم نداشتم . مثل بچه مدرسه ای از ننه پول میگرفتم البته نه برای خودم ‌. برای خریدن نون و وسایل خونه . شرمندگی این پول گرفتن از شرمندگی آن سالها که جنس نسیه میگرفتیم بیشتر بود . هیچ وقت درک نکردم چطور کسی تو بزرگسالی از خانواده اش پول توجیبی میگیرد بدون هیچ شرم و حیایی . اون سالها یه مودم جیبی و یه مودم خونگی داشتم با یه لب تاپ کار کرده قدیمی که حتی شارژرش هم بزور کار میکرد . برای اولین بار از بی پولی وسایل فروختم . اول مودم خونگی و بعد هم مودم جیبی را . حتی گوشی لمسی را هم گمونم فروختم و جاش یه گوشی ساده گرفتم . خواهر ازدواج کرده ام که دید کار داره به فروش وسایل میکشه گفت بیا پول قرض بدم . با اینکه اخلاقم اینجوری بود که قرض را با پشتوانه درآمد میگرفتم و اون موقع هیچ درآمدی نداشتم ولی به ناچار پول را گرفتم و بعدها پول را پس دادم ‌.

تو زندگی نه آدم خیلی قرض دهنده بودم و نه آدم خیلی قرض گیرنده . از کسی قرض میگرفتم که قرض داده باشم . جز چند نفر که بدون اینکه ازشون سابقه قرض گرفتن داده باشم قرض دادم . به خونواده خواهرم چند بار پول قرض دادم و چند بار هم قرض گرفتم . با پسردایی فوت شدم هم همینجور . ولی به داداش متاهلم خیلی به ندرت . داداش بزرگترم هم که اهل پس دادن قرض بهم نبود . ولی یکبار در کمال تعجب گفت بیا پولت را بدم . گفتم بده به ننه .

تو زندگیم همونقدر از قرض دادن بدم میومد که از قرض گرفتن بدم میومد . تا کارد به جانم نمیرسید سمت قرض گرفتن نمیرفتم .

بعد این بحرانهای بی پولی بود که به این نتیجه رسیدم آدم سمت کار با درامد پایین بره ولی سمت دست دراز کردن سمت دیگران نه .

بعد این سالها بود که به این نتیجه رسیدم لذتی که در پول در جیب داشتن و خرج کردن هست در هیچی نیست .

بی پولی
۰
۰
چنگیز (همون گل آقا )
چنگیز (همون گل آقا )
من همون گل آقام اگه منو نمیشناسید مشکل شماست نه مشکل من :))) بیزار از شورش زرا و حامیانش بیزار از زن بی حجاب
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید