
چند سال پیش یه صحافی کار میکردم که آخرش کارم برای تسویه حساب به شکایت به اداره کار و دادگاه کشید .
۸ یا ۹ میلیون تومان بود که یکی دو میلیونش را موقع تعهد گرفتن تو کلانتری یا قبلش داد و بقیه را قسط قسط داد . بارها تو شبکه های اجتماعی گفتم اگه اون زمان آن پول را یه جا میگرفتم میتونستم باهاش یکی دو سکه بخرم . الان پول لاقل یه سکه را دارم ولی با تجربه چند برابر شدن قیمت سکه و طلا باز هم به سمت خرید طلا و سکه و حتی دلار نرفتم . هم به خاطر ترس هم سردرگمی و بی تکلیفی . بارها شده که تو مصاحبه های رسانه ای و تلوزیونی مجری از مهمان پرسیده اگه به عقب برگردی همین انتخاب را میکنی یا نه ؟ و خیلی ها گفتن نه
ولی به نظرم اغلب آدم ها اگه با تجربه آینده به گذشته برگردن همان مسیری را انتخاب میکنند که قبلا انتخاب میکنند . چون خیلی جاها انتخابات ما به خاطر جهل نبوده به خاطر ترس و سردرگمی و اجبار بوده .
منی که با تجربه این چند ساله قیمت ارز و طلا باز سمت خرید اینها نمیروم به گذشته هم برگردم حتی اگه اون پول را کامل هم میگرفتم باز سمت خریدش نمیرفتم . چون همین ترس و سردرگمی را اون سالها داشتم . خیلی وقتها انتخاب ما از سر جهل نبود . از سر ترس و سردرگمی و اجبار بود . و وقتی این ترس و سردرگمی و اجبار هست حتی با تجربه آینده هم به عقب برگردیم شاید و احتمال زیاد همین انتخاب گذشته را انجام دهیم .