تنگه بعدازیک گردنه با شیب خیلی تند دهان میگشود کف دره لکه سبز بزرگی قرار داشت در بالا دست لکه سبز تک و توک خانه های مردم آبادی نمودار میشد برای رسیدن به بالای گردنه مجبور شده بودند مدام راه را به چپ و راست کج کنند تا از آن شیب تند بکاهند .بعداز گذشتن از آن سربالایی وراه مارپیچش به بالای گردنه میرسی.باد خنکی از کف دره بسمت گردنه میوزد .گردنه را که رد کنی ،چنار بلند و قطوری کنار یک استخر کوچک جاخوش کرده و آب خنک و ذلالی از دل کوه بیرون می آید و وارد استخر میشود .خانه های اهالی در دو سوی راه و بعد مزارع محدود اهالی واقع شده.چند قدم آنسوتر وارد مزارع بادمجان و نخود و سیب زمینی که روی پشته های حاشیه کرت درختان زرد آلو نمایانست میشوی،در ادامه راه سرازیری وارد یک النگزار یا باتلاق میشود باریکه راهی از میان رستنیهای باتلاقی میگذرد .هوا ی کف دره شرجی و دم کرده است ،و راه همچنان سرازیر دیگر خبری از آب نیست و عبور از میان خس و خاشاک سخت چند صد متر جلوتر آب از لای صخره ها دوباره آفتابی میشود خنک و گوارا کوهها در دوطرف دره سر به آسمان سوده اند .همین جا بیست و پنج قرن پیش بنا بروایت تاریخ یکی از بهترین مردان ایرانی بدست سپاهیان ایران سلاخی شده اند اینجا بقایای ارگ فرود با کمی دقت پیدا میشود فرود پسر سیاوش و نوه کیکاووس .مشتی آب به صورت میزنید و می اندیشید که با گذشت بیست و پنج قرن هنوز رسم برادر کشی رایجترین سکه در میان ما ایرانیان است .ما هنوز بدست و دشنه برادرهایمان سلاخی میشویم . . . . . ادامه دارد. از مجموعه. دلتنگیهای مسری