هدف اصلیم از نوشتن این یادداشت بعد از مدتها در واقع پختن عقاید ناپخته خودم درباره این مساله بود که احتمالا از بین آنها چیزهای بدردبخوری هم در میآید. به جز همین ویرگول رو به موت جای دیگری برای تبادل نظر پیدا نکردم هر چند همین جا هم معلوم نیست چند نفر این مطلب را بخوانند. بهرحال اگر نظری داشتید حتما کامنت کنید.
تصور کنید زمانی شرکت رباتها در مسابقات دو سرعت آزاد شود. واضحا دوندهای که تلاش میکند سرعتش را از رباتها بالاتر نگه دارد و سرخوش از پیروزی موقتش به تمریناتش ادامه میدهد محکوم به شکست است.
با ظهور هوشهای مصنوعی، افراد دارای شغلهای مهندسی خود را در جایگاه همان دونده مثال قبل میبینند. البته هوش مصنوعی هنوز در فاکتورهایی مثل خلاقیت یا قابلاعتماد بودن از انسان ضعیفتر عمل میکند و بسیاری سعی میکنند با تکیه بر همین برتریهای موقت خود را در بازار زنده نگه دارند. اما همانطور که آن دونده در نهایت خواهد باخت، ما هم خواهیم باخت. سرعت پیشرفت هوشهای مصنوعی آنقدر زیاد است که معلوم نیست چه زمان اما از نظر من بزودی هوش مصنوعی در امور غیرفیزیکی از انسانها جلو خواهد زد. کما اینکه ۵ سال پیش چیزی به نام چتبات هوش مصنوعی وجود نداشت و سه سال پیش، ما با یک چتجپت خنگ و یک دیپسیک تازه تاسیس مواجه بودیم؛ همین حالا اما اینها در بسیاری از حوزهها از انسانها پیشی گرفتهاند و قواعد بازی را تغییر دادهاند. برای مثال اگر هشت سال پیش مترجمی میتوانست یک کتاب را در یک روز ترجمه کند، طراح سایتی میتوانست یک سایت را در یک روز طراحی کند یا استادی به همه مباحث یک علم تسلط کامل داشت و به همه سوالات دانشجویان پاسخ میداد، یک مترجم خفن، یک طراح سایت خفن یا یک استاد خفن بود. حالا اما هوشهای مصنوعی بدون هزینه دهبرابر همین کارها را انجام میدهند. زمانی که هوش مصنوعی باشد، دانش مهندسی مزیت خاصی برای یک فرد محسوب نمیشود، تقاضا برای نیروی کار مهندس کاهش مییابد و احتمالا قواعد جدیدی بر بازار حاکم خواهد شد.
در نهایت و پس از چندین سال که در برهههای زمانی مختلف مهندسان مکانیک، برق و کامپیوتر بیشترین تقاضا را برای کار داشتند، حالا معلوم نیست چه اتفاقی برای تقاضای مهندسی خواهد افتاد.

از همین حالا تقریبا مطمئنم که استدلالم مشکلات زیادی دارد اما امیدوارم توانسته باشم زاویه دید خودم را به شما منتقل کنم. در نهایت هم، به انتقادات شما نیازمندیم.