حق شُفعه حقی است که قانونگذار در جایی که مالی بین دونفر مشترک باشد و یکی از آنها آن را به غیر(شخص سومی) واگذار کند، برای دیگری در نظر گرفته است.
به این معنی که هرگاه مال غیرمنقول قابل تقسیمی بین دو نفر مشترک باشد و یکی از دو شریک بدون اطلاع شریک دوم سهم خود را به شخص دیگری بفروشد، شریک دوم حق دارد همان مبلغی را که مشتری داده است به او بدهد و مالک سهم فروخته شده شود.
طبق قانون به دلیل اینکه مالکان آپارتمان ها فقط مالک مطلق سهم اختصاصی خود یعنی بنای بدون زمین هستند، و در زمین مالکیت مشاعی به صورت حق استفاده از مشاعات است، بنابراین حق شفعه در مورد آپارتمان ها اعمال نخواهد شد.
همچنین این قانون در مورد ساختمان و درخت ملک مشترک که بدون زمین آن فروخته میشود، نیز جاری است.

قانون در این مورد میگوید..
برای مطالعهی بیشتر به نکات حقوقی ملکی، دانستنی های حقوقی ملکی، مجله دلتا مراجعه کنید.