
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
خدایا دستم به دامنت، هر وقت شیطون خواست گولم بزنه، نذار.
خدا داشت هی یادآوری میکرد: به یاد بیارید، به یاد بیارید، به یاد بیارید. به قوم موسی میگفت که چه کارایی کردین و چه نعمتهایی بهتون دادم.
آیه ۵۴:
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ
یادتون بیاد اون زمانی رو که موسی به قومش گفت. موسی به قوم خودش گفت: ای قوم من، ای مردم، شما خیلی به خودتون بد کردید با گوسالهپرستی.
فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ
بیاین و برگردین به سمت پروردگارتون، به سمت خدا، توبه کنید.
فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ
همدیگه رو بکشید، به قتل برسونید. شاید یعنی اونایی رو که گوسالهپرستی کردن بکشید، یه جور مجازات برای این کار.
ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ
این توبهای که این شکلی باشه، نزد خدا براتون پسندیدهتره، خیر بهتره. یعنی اینکه خودتونو، همدیگه رو بکشید، از اینکه گوسالهپرست باشید بهتره، از اون زندگی آبرومندتره.
فَتَابَ عَلَيْكُمْ
پس بازم اینجا خدا شما رو بخشید و ازتون گذشت، توبه شما رو قبول کرد.
إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
آخه خدا خیلی توبهها رو قبول میکنه، خیلی مهربونه.
آیه ۵۵:
وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَىٰ لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً
یه چیز دیگه یادتون بیاد. ای بنیاسرائیل، یه زمانی گفتین: ای موسی، ما اصلاً به تو ایمان نمیاریم، مگر اینکه قشنگ خدا رو بیاری بهمون نشون بدی. تا زمانی که خدا رو با چشم خودمون نبینیم، بهت ایمان نمیاریم، باور نمیکنیم.
فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ
ناگهان این کار رو که کردید، یه صاعقهای شما رو فرا گرفت و جلو چشمتون دیدین که این صاعقه اومد و زد و ظاهراً همه رو کشت.
آیه ۵۶:
ثُمَّ بَعَثْنَاكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ
بعد ما دوباره زندهتون کردیم.
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
شاید شکر کنید، شاید آدم شید.
آیه ۵۷:
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ
اینم نعمت بعدی. بازم بهتون محبت کردیم، ابر فرستادیم بالای سرتون که سرتون رو سایه کنه. ظاهراً یه جایی آفتابی بوده، یه بیابون بوده، اینجوری به نظر میرسه.
وَأَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ
منّ و سلوی، یه خوراکی شیرین و یه نوع پرنده، بلدرچین یا یه چیزی شبیه اون، براتون نازل کردیم یا مهمونتون کردیم به یه همچین چیزی.
كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ
از این خوراکیهای پاک و پاکیزهای که روزیتون کردیم بخورین، چیز خوب بخورین.
وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
اونا به ما ستم نکردن، به ما بد نمیکردن، به خودشون بد کردن. یعنی باز هم ظاهراً اینا این خوراک پاک و پاکیزه رو کفران کردن، بیمعرفت بودن.
آیه ۵۸:
وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هَٰذِهِ الْقَرْيَةَ
ماجرای بعدی، یادتون بیاد. گفتیم که وارد این قریه بشین، وارد این شهر بشین، حالا یا بیتالمقدس یا اریحا، یه شهری.
فَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا
و از هر چیزی و هر جایی که اینجا خواستین استفاده کنید، نوش جونتون، بخورین، کیفشو ببرین.
وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا
از دروازه وارد بشین، حالا یا خود شهر یا معبدِ شهر، با خشوع، سجدهکنان وارد بشین.
وَقُولُوا حِطَّةٌ
و بگین خدایا گناههامونو بریز، یا خدایا این بار گناهی رو که به دوش داریم از دوشمون بردار.
نَغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ
تا ازتون بگذریم، ببخشیمتون.
دائماً خدا داره راه بهشون یاد میده که ببخشدشون، تو هر آیه میگه این کار رو کنید که ببخشم، اون کار رو کنید که ببخشمتون.
وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ
اگر این اتفاق بیفته، تازه ما کسی رو که نیکوکار باشه، کار خوب بکنه، درستکار باشه، بیشتر بهش پاداش میدیم، یا رشدش میدیم، کمکش میکنیم.
آیه ۵۹:
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ
این بنیاسرائیلیهای بدکار، این حرفی رو که ازشون خواسته شده بود بزنن، که بگن گناهان ما رو بریز، بگین «حِطَّة»، به مسخره عوض کردن، یه چیز دیگه گفتن. شاید مثلاً یه کلمهای شبیه اون میگفتن که یه معنی دیگهای بده. مسخره میکردن.
فَأَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
پس ما هم به سزای این کار، به این بدعملی، این نادیده گرفتن لطف و مهربونی که هی بهشون داشتیم و فرصت دادیم، یه بلای فراگیری از آسمون بر اونها فرو فرستادیم.
صَدَقَ اللَّهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
خدا راست میگه. هر چی خدای بزرگ میگه راسته.