
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
خدایا ما رو از شر وسوسههای شیطان حفظ کن.
آیه ۱۲۷ ادامه ماجراهای حضرت ابراهیمه.
بقره ۱۲۷:
«وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ»
وقتی که حضرت ابراهیم به همراه پسرش اسماعیل دیوارهای خانه کعبه رو ساختن و بالا آوردن...
بقره ۱۲۷:
«رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»
دعا میکردن که خدایا از ما قبول کن، این کار ما رو بپذیر که قطعاً تو میشنوی و میدونی، شنوایی و آگاهی.
اینجا از حضرت اسماعیل هم نام برده شد، ولی ماجرای اینکه اینها چطور به اینجا اومدن و بعد چه اتفاقی افتاد در قرآن در جاهای مختلف گفته شده که داستان خیلی معروف و جالبی هم هست.
بقره ۱۲۸:
«رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ»
حضرت ابراهیم و اسماعیل کعبه رو که میسازن، همینطور دارن دعا میکنن: خدایا ما رو تسلیم محض خودت کن و از نسل ما هم همینطور، نسل ما یه جامعهای باشن که تسلیم محض تو باشن.
بقره ۱۲۸:
«وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا»
مناسک یعنی کارهای دینی. یعنی نشونمون بده، بهمون یاد بده که چطوری تو رو عبادت کنیم. عبادت رو بهمون آموزش بده، اونجوری که تو میپسندی باشه.
بقره ۱۲۸:
«وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»
و بگذر ازمون، ببخشمون، اشتباهاتمونو ببخش، چون تو خیلی بخشندهای و خیلی خوبی، خیلی مهربونی.
آیه بعد همچنان ادامه دعای اینهاست:
بقره ۱۲۹:
«رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ»
خدای ما! در بین اونها، یعنی در بین نسل ما، یه رسولی، یه پیامبری مبعوث کن و بفرست که آیههای تو رو براشون تلاوت کنه. «یتلوا» یعنی تلاوت کنه، بخونه براشون. احتمالاً دارن دعا میکنن برای پیامبری حضرت محمد (ص).
بقره ۱۲۹:
«وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ»
و به اونها کتاب یاد بده. پیامبری بفرست که بیاد و بهشون کتاب یاد بده و حکمت یاد بده. کتاب و حکمت معانی مفصلی ممکنه داشته باشه. نوشتن که در جاهای مختلف قرآن کلمه حکمت با مفاهیم مختلفی استفاده شده. کلیتش احتمالاً یعنی کارهای خوب و کارهای درست؛ چیکار بکنن، چیکار نکنن، چی خوبه، چی بده.
بقره ۱۲۹:
«وَيُزَكِّيهِمْ»
و پاکشون کنه. نوشتن که یعنی از زشتیها و پلیدی و بدی اونها رو پاک کنه، یاد بده که چهجوری پاک باقی بمونن.
بقره ۱۲۹:
«إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»
قطعاً تو کسی هستی که قدرت داری و حکمت داری، حکیمی. میتونی حکمت رو به نسل اینها یاد بدی و تواناییش رو هم داری. تو آیههای دیگه بعداً خدا همین کلمات کتاب و حکمت و یزکیهم رو در مورد پیامبر اسلام به کار میبره و میگه مبعوث شدی برای اینکه اینها رو آموزش بدی و گویا همین دعای حضرت ابراهیم دقیقاً مستجاب شده.
بقره ۱۳۰:
«وَمَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ»
«یرغب عن» یعنی رو گردوندن. کلمه ملّت با کلمه فارسی ملت فرق میکنه؛ ملّت یعنی آیین، دین. «سَفِهَ»هم همخانواده سفیهه، یعنی نادان. غیر از آدم سفیه و نادان، کسی که کمعقله، کی میاد از دین حضرت ابراهیم رو بگردونه؟ انقدر خوبیِ این دین واضحه که جز آدم نادون از این دین برنمیگرده.
بقره ۱۳۰:
«وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا»
این دین حضرت ابراهیم که انقدر خوبه، به خاطر اینه که ما حضرت ابراهیم رو در دنیا برگزیدیم. اصطفینا همخانواده مصطفیٰ است، یعنی برگزیدیم.
بقره ۱۳۰:
«وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ»
و قطعاً در آخرت هم ابراهیم جزو صالحین و شایستگانه.
چرا؟ چرا انقدر به حضرت ابراهیم ارزش داده شده؟
بقره ۱۳۱:
«إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ»
چون زمانی که خدای او بهش گفت تسلیم شو، بلافاصله چه جوابی داد؟ گفت: تسلیم شدم برای پروردگار جهانیان. آنی و بیمعطلی کاملاً خودش رو تسلیم کرد.
و غیر از اینکه خودش تسلیم شد، چیکار کرد؟ آیه بعد:
بقره ۱۳۲:
«وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ»
ابراهیم بچههای خودش رو وصیت کرد، سفارش کرد به بچههای خودش. و یعقوب هم بعداً همین کار رو کرد. یعقوب کی بود؟ نوه حضرت ابراهیم. یعقوب همون اسرائیله، و بنیاسرائیل یعنی نسل حضرت یعقوب.
چه سفارشی اینها کردن به بچهها و فرزندان خودشون؟
بقره ۱۳۲:
«يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ»
گفتن: ای فرزندان من! خدا این دین رو براتون انتخاب کرده، این آیین تسلیم بودن و تسلیم محض بودن چیزیه که خدا برای شما انتخاب کرده، پس نکنه که از این دنیا برید و تسلیم نباشید! جز در حالت تسلیم از این دنیا نرید.
حالا در مورد حضرت یعقوب مفصل داستان داریم، مخصوصاً داستان حضرت یوسف که پسر حضرت یعقوب هست و در آیات مفصل داستانش تعریف شده.
بقره ۱۳۳:
«أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ»
تو آیه قبل چون گفتش که ابراهیم و یعقوب به بچههاشون سفارش کردن، تو این آیه دقیقاً اون لحظهای که یعقوب به بچههاش سفارش میکنه که تسلیم محض خدا باشن رو تعریف میکنه. این تصویر لحظه مرگ حضرت یعقوبه: آیا شما وقتی که مرگ به سراغ یعقوب اومد اونجا بودین؟ میدیدین؟ که چی شد؟
بقره ۱۳۳:
«إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي»
از بچههاش پرسید که بعد از من چی میپرستید؟ چه کسی رو میپرستید؟
بقره ۱۳۳:
«قَالُوا نَعْبُدُ إِلَهَكَ وَإِلَهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ»
گفتن که ما خدای تو رو میپرستیم، که همون خدای پدران توئه: ابراهیم و فرزندش اسماعیل و اون یکی فرزندش اسحاق؛ خدایی که یکتاست رو میپرستیم و ما تسلیم محض اوییم، مسلمانیم.
بقره ۱۳۴:
«تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ»
به هر حال این ماجراها گذشت و اون امّت درگذشتن، اون آدمها دیگه نیستن، الان دیگه درگذشتن. کارایی که اونا کردن برای اونا بوده، کارایی که شما میکنید الان برای شماست. هرچی اونا به دست آوردن تو این دنیا برای خودشون بود، هرچی هم که شما الان به دست بیارید برای خودتون.
بقره ۱۳۴:
«وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ»
شما مسئول کارهایی که اونا کردن نیستین، شما به خاطر کارهای اونا بازخواست نمیشید.
صدق الله العلی العظیم.
راست گفت خدای بزرگ و بلندمرتبه. هر آنچه که خدا میگه عین راستی و حقیقته.