
اعوذ بالله من الشيطان الرجیم.
حواسمان را جمع میکنیم؛ هر جا وسوسه آمد که سراغمان بیاید، میرویم و پشت خدا پناه میگیریم.
[سوره بقره، آیه ۱۰۴]
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انظُرْنَا»
ای کسانی که مسلمان شدید، ایمان آوردید، ای مسلمانها! نگید «رَاعِنَا»، بگید «انظُرْنَا».
(«رَاعِنَا» از ریشه رعایت، یعنی «رعایتمون کن». «انظُرْنَا» یعنی «حواست به ما باشه». تقریباً یه معنا داره، کلمهش فرق داره. ماجرا چیه؟ کلاً بنیاسرائیل و یهودیا خیلی دیگران رو مسخره میکنن. تمسخر کردن یکی از ویژگیهاشونه و میگردن دنبال اینکه یه گافی پیدا کنن، یه چیزی پیدا کنن دست بگیرن. زمان پیامبر، مسلمانها وقتی پیامبر براشون صحبت میکرد، آیات قرآن رو میخوند، میخواستن به پیامبر بگن که یه ذره رعایت حالمونو بکن، صبر کن، آرومتر بگو که ما بنویسیم یا حفظ کنیم، میگفتن «رَاعِنَا». بعد یهودیها اینو دست میگرفتن، چون تو زبون اونها این به معنای بدی بود، به معنی این بود که «عجب داری خرامون میکنی»، یه همچین معنی میده یا «خوب داری خرامون میکنی». اینا با خنده اینو به همدیگه میگفتن و مسلمانها رو مسخره میکردن. این آیه اومد که این کلمه رو استفاده نکنید، آتو دست اینا ندید، بگید به جاش «انظُرْنَا».)
«وَاسْمَعُوا ۗ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ»
«وَاسْمَعُوا» یعنی اینو انجام بدید، دقیقاً گوش بدید این حرفو. «وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ» حق اونا رو هم میدیم بهشون، یه عذاب خوبی براشون داریم برای اینکه مسخره کردن.
[سوره بقره، آیه ۱۰۵]
«مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ»
اهل کتاب (مسیحی، یهودیهایی که به اسلام ایمان نیاوردن و نپذیرفتن اسلام رو) و مشرکین (بتپرستها) دوست ندارند که از جانب پروردگارتون هیچ خیری به شما برسه، چیز خوبی به شما برسه.
«وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ»
در صورتی که خدا منتظر اونا نیست؛ خدا هر کیو که صلاح بدونه، دوست داشته باشه، اون رحمت خاص خودشو بهش میرسونه. به هر کی که لایق باشه، یه لطف ویژهای که دوست داره میکنه.
«وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ»
لطف خدا، فضل خدا خیلی زیاده.
[سوره بقره، آیه ۱۰۶]
«مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا»
هر آیهای رو که ما نسخ کنیم (یعنی از میان برداریم) یا «نُنسِهَا» به فراموشی بسپاریم يا یه کاری کنیم که از یادها بره، «نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا» یکی بهتر از اونو جاش میاریم «أَوْ مِثْلِهَا» یا مثلش؛ یا بهترش یا مثل همون رو میاریم.
( آیه میتونه آیه قرآن باشه یا میتونه آیه به معنی کلیاش: نشانههای الهی باشه که ما جایگزینش کنیم. گاهی به معنای قرآن هست، به معنای خود قرآن و آیات قرآنه، یا ممکنه به معنای یک قانونی باشه که تو قرآن اومده؛ همه اینا ممکنه باشه.)
«أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»
تو نمیدونی که خدا همه کاری میتونه بکنه؟ بر هر کاری تواناست؟ هر کاری از دستش برمیاد. یعنی خدا دستش بسته نیست برای اینکه یه قاعدهای رو که گذاشت عوض کنه، یا اگر یکی رو رهبر جامعه کرد، امامی معرفی کرد به جامعه، بعد از اون امام دیگری رو جانشینش کنه.
[سوره بقره، آیه ۱۰۷]
«أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ»
تو نمیدونی که خدا فرمانروا و مالک و صاحب تمام آسمانها و زمینه؟ مختص اوست این فرمانروایی و مالکیت.
«وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ»
و شما غیر از خدا هیچ یار و یاور و پناهگاهی، هیچ سرپرستی غیر از خدا ندارید.
[سوره بقره، آیه ۱۰۸]
«أَمْ تُرِيدُونَ أَن تَسْأَلُوا رَسُولَكُمْ كَمَا سُئِلَ مُوسَىٰ مِن قَبْلُ»
این آیه داره با کی صحبت میکنه؟ ظاهراً اینجوری برمیاد از آیه که با مسلمونهایی صحبت میکنه که میآمدن و انتظار داشتن که پیامبر چیزای عجیبغریب براشون بیاره، کارای عجیبغریب و معجزات نامعقول.
آیا شما میخواید که از پیامبرتون انتظاراتی داشته باشید، چیزایی بخواهید مثل همون چیزایی که قوم موسی قبل از این ازش خواستند؟
(حالا چیا بود؟ مثلاً میگفتند که یه فرشتهای رو باید جلو چشممون بیاری، ما اون فرشته رو ببینیم تا ایمان بیاریم؛ یا مثلاً یه کتابی از آسمون جلوی چشم ما بیاد پایین، ما اون کتاب رو ببینیم که از آسمون اومد پایین قبول کنیم و همچین چیزایی.)
«وَمَن يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ»
و هر کسی که ایمانو با کفر عوض کنه (یعنی ایمانو ول کنه و بیمعرفت بشه، این لطفی رو که بهش شده ناسپاس باشه نسبت بهش، نمکنشناسی کنه نسبت به نعمت ایمان)، قطعاً که راه درست رو گم کرده؛ «سَوَاءَ السَّبِيلِ» یعنی راه درست رو.
[سوره بقره، آیه ۱۰۹]
«وَدَّ كَثِيرٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُم مِّن بَعْدِ إِيمَانِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًا مِّنْ عِندِ أَنفُسِهِم مِّن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ»
«وَدَّ» یعنی آرزو میکردند. خیلیها از اهل کتاب آرزو میکردند که بعد از اینکه شما ایمان آوردید، برگردید از ایمانتون و کافر بشید. چرا؟
«حَسَدًا مِّنْ عِندِ أَنفُسِهِم»
از روی حسدی که تو وجودشون بود. این حسادتی که داشتند نسبت به اینکه شما ایمان آوردید به یه پیامبری که حقانیتش مشخصه، اینا باعث میشد که بخواهند که شما کافر بشید،
«مِّن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ»
بعد از اینکه براشون آشکار و روشن بود، ته دلشون میدونستند که حق چیه، حقانیت با کیه.
پس بسیاری از اینها، اهل کتاب وقتی مواجه میشن با آیات، میفهمن آیات حقه، از جانب خداست؛ ولی اون حسادتی که تو وجودشون هست و میگن چرا به ما نازل نشد، چرا به قوم ما نازل نشد و چراهای دیگه، باعث میشه دلشون نخواد که شما مؤمن بمونید و میگن کاش اینا کافر بشن.
«فَاعْفُوا وَاصْفَحُوا حَتَّىٰ يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ»
حالا ما مسلمونها چیکار کنیم؟ دستور چیه در مقابل این آرزوی اینها؟ «فَاعْفُوا وَاصْفَحُوا»، این دو تا کلمه: بیخیالشون باشید، اصلاً به روشون نیارید، بگذرِید تا سر وقتش خدا اون دستوری که میخواد بده یا اون فرمانی که میخواد اجرا کنه جاری کنه.
«إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» قطعاً خدا هر کاری بخواد میتونه انجام بده.
صدق الله العلی العظیم.
کلام خدا تمامش راست، خدای بزرگ بلندمرتبه هر چی که میگه راست و حقیقته.