چندی پیش در یکی از جراید معتبر مطلبی به چشمم خورد مبنی بر شاهکار بودن کتاب این جانب . همچنین قبل آن مقاله ، بسیاری از بزرگان درباره زیبایی و خیال انگیز بودن غزلیات کتاب این ناچیز بسیار گفته و بنده نوازی کرده بودند . اما باید مطلبی را به عرض مشتاقان دنیای شعر و این کتاب برسانم . هرچند تمامی این غزلیات سروده ی بنده ی حقیر است اما ایده هایی که باعث دلکش شدن این غزلیات شده را از کتابی به نام دیوان اشعار بی سر و ته ، عاریت گرفتم که شاعرش معلمی بسیار مستعد و خوش ذوق است . روزی برای خرید کتابی تاریخی به بازار رفتم که کتاب این شاعر گمنام را در انتهای قفسه ی کتب تاریخی یافتم. تورقی کردم و بعد از جلب نظرم ، برای آشنایی بیشتر با شاعر مقدمه را مطالعه کردم . توضیحی که درباره ی نحوه نگارش کتاب نوشته بود جالب و شیرین بود :
مدتی بود که مغرم غلنج کرده بود و جز افکار دردناک به ذهنم نمی رسید . آخر زنگ انشای یکی از روز ها دانش آموزی گفت : آقا می توانیم جلسه بعد شعر بنویسیم و بخوانیم . موضوع انشای هفته ی بعد را نوشتن شعری با موضوع و غالب آزاد گذاشتم . هفته بعد اول ساعت همان دانش آموز را برای خواندن شعرش به پای تخته کشاندم . نام شعرش "عاشقانه های پوچ و بی معنی برای لاله" بود . آنقدر محتوا و ایده های شاعرانه ی آن شعر به جانم نشست که همان جا دست به قلم شدم و شروع کردم به نوشتن دیباچه ی کتاب حاضر . البته باید شکر گذار برادر آن دانش آموز باشم. در انتهای انشایش برای ایراد شکسته نفسی مطلبی به اشعارش اضافه کرده بود مبنی بر اینکه آن شعر را از کجا آورده بود :
از معلم بزرگوار و شما دوستان عزیز که انشای مرا گوش دادید سپاس گذارم . از آنجا که آقا معلم گفتند اگر شعر را از جایی رو نوشت کردید منبع شعر را هم بگویید باید به خدمتتان عرض کنم که اصل این شعر را در یکی از نامه های عاشقانه برادرم به دختر همسایمان دیدم . یک روز که از صبح تا ظهر از اتاقش بیرون نیامد به او مشکوک شدم و بعد از اینکه اتاق را ترک کرد شروع به گشتن کردم و بالاخره این نامه را پیدا کردم . همانجا دلیل خنده ها و گریه های بی موردش برایم روشن شد . البته شاعر این شعر برادرم نبود بلکه در پاورقی نامه به لاله نوشته بود :
لاله جان این شعر زیبا را از کتاب "غزلیات پرت و پلا" برایت انتخاب کردم . مثل اینکه شاعرش مثل من عاشقی دل خسته بوده چون اکثر غزلیاتش زیبا و جان گداز است . امید وارم که از این شعر خوشت بیاید و این شاعر بشود نقطه اشتراک زندگی عاشقانه مان . دلیل اینکه از این کتاب خوشم آمد و غزلی از آن را برایت انتخاب کردم این است که شعرهای این کتاب معمولی نیستند و جوری که نویسنده کتاب گفته داستانی جالب و شیرین پشت ایده های غزلیات این کتاب است . در مقدمه کتابش توضیح داده که :
چندی پیش در یکی از جراید معتبر مطلبی به چشمم خورد مبنی بر شاهکار بودن کتاب این جانب . همچنین قبل آن مقاله ، بسیاری از بزرگان درباره زیبایی و خیال انگیز بودن غزلیات کتاب این ناچیز بسیار گفته و بنده نوازی کرده بودند . اما باید مطلبی را به عرض مشتاقان دنیای شعر و این کتاب برسانم . هرچند تمامی این غزلیات سروده ی بنده ی حقیر است اما ایده هایی که باعث دلکش شدن این غزلیات شده را از کتابی به نام دیوان اشعار بی سر و ته ، عاریت گرفتم که شاعرش معلمی بسیار مستعد و خوش ذوق است . روزی برای خرید کتابی تاریخی به بازار رفتم که کتاب این شاعر گمنام را در انتهای قفسه ی کتب تاریخی یافتم. تورقی کردم و بعد از جلب نظرم ، برای آشنایی بیشتر با شاعر مقدمه را مطالعه کردم . توضیحی که درباره ی نحوه نگارش کتاب نوشته بود جالب و شیرین بود