آهن خسته، گوشه‌ای فتاده در بازوانم، زنگ زده یا می‌زند با چرخش، چوبین شکسته درحال احتضار، نیم‌جان و با علیلِ پای، میان این دنیا، عروسکی سانِ من واگذشته است. در احتقان هوای نمین، جامِ زهر بغض، شورینی چکه‌چکه بر لب تشنه‌ام می‌روَاند؛ عجب خسیسی‌ست او، که حتی هنگامهٔ ناچیزش منّت سیلی را به ترکه‌سرم ننشاند. چشم و گوش بسته و چنگ بر زانو، خود را به‌سردِ آغوش می‌گیرم، از تنهایی، از بیگانگی جهان فنارفته‌ام. ستوه خود را به خواب می‌رساند، و خواب به آستانهٔ مرگ می‌‌آید: تمنّاها، آرزوها، گریه‌ها، کینه‌ها، گوییا در انهدام حیات بازخوانده می‌شوند؛ به‌خِر کشیده ولی کشش ندارم، ندارم و از لبان بی‌توان خود عجز بر مَسقطِ آسمان می‌کوبم: آه، آه ای خدا، ای خدا... در تیره‌سرنوشتی، تنه‌ام را خرده‌ای بیت سرودی، و آن پاره را به واجی فروکاستی و من نالان را در انتهایش، لال واداشتی. آیا این بی‌مانای برای تو، چیزی جز یک بازی باخته بود کز رنجِ شکست‌ش، خشنود شوی؟ تو که خرسندی و شادی و غضب و خشم بر خویش موصوف می‌سازی، کِی غم بر خود روا داشته‌ای؟ شاید، این عاطفه اگر استهٔ آدمکان‌ت را به‌خردگانی خرد بدل می‌کرد، برای تو عرشِ ملکوت را از فرمان خارج می‌نمود؛ آن‌گاه قادر مطلق اولین‌دفعت لعبتکان‌ش را درمی‌مانْد و روزگارِ کُلِ خلقت را ز خوارِ غرور مقدّر به‌ورای ظلمت می‌گرداند.
[با خنده می‌گوید] شگفت خزعبلاتم را! انگار طفیل گشته‌ام، به‌راستی طفیل گشته‌ام. یاد بردم پایان ز نخست شروع کرده به زجرکُشی و این حروف نوشته یا نانوشته، تنها مرده‌ای قطعه بوده در جنازهٔ خاطرات‌م، کاینک به زیست وانموده است.
«زندگی، ای رفتهٔ بازگشته! هیچ آرزو بر شکوفه‌های واژگونِ دل ننهاده بودم که اکنون رستاخیزِ احزان دمیده‌ای؛ غایتِ ریزریز هستی‌ام، از من تا من، زیدن دوباره‌ای بود در لحظه، بدون گذشته، بدون آینده و تو، خلاف آن را برآوُرده‌ای. نه‌تنها دل چروده، بلکه حسرت نیز در خاک بی‌حاصل‌م دوانده‌ای؛ ریشه‌هایی تیشه‌بار که بر خراشیدگانِ لئیم‌شان، الیمِ درد برویانند. یادت هست گفته بودم به‌سر، هاله‌ای خاطره داری، از تداعیِ دورِ یک یاد، در رؤیایی از «بوده»؟ گفته بودم «چه هستی؟» گذشته، حالا «چه بوده‌ای؟» بگو؟ زِ آن زمان دانسته‌ام رویا خاکستر یک واقعه نبوده، پندار که سرخوشی مرا به‌خیالِ «وقوع» و «بود» واداشته بود؛ امّا حالا، می‌گویم ما، همان ابتدا نبوده‌ایم غیرِ یک رویا.»
خودمویه‌ای از سال پیش، با کشاکش ویرایش
