برخیزید، دوزخیان زمین!
برخیزید، زنجیریانِ گرسنگی!
عقل از دهانهٔ آتشفشان خویش تندروار میغُرَّد
اینک! واپسین خروش است این
بساط گذشته بروبیم،
بهپا خیزید! خِیلِ بردگان، بهپا خیزید!
جهان از بنیاد دیگرگون میشود
هیچیم کنون، «همه» گردیم!
واپسین نبرد است این
بههم گرد آییم
که «جهانستان» فردای آدمیان است
رهانندهٔ فرجاه در کار نیست،
نه آسمان، نه قیصر، نه خطیب؛
خود به رهایی خویش برخیزیم، ای زایوران!
رستگاریِ همرسنده برپا داریم!
تا ستَنده آنچه ربوده رها کند،
تا روح زِ بَند رَهَنده شود
خود به آتشگاهِ خویش بردمیده
وآهن را گرماگرم بکوبانیم!
واپسین نبرد است این
بههم گرد آییم
که «جهانستان» فردای آدمیان است
کارگران، برزگران
فرقهٔ عظیم زحمتکشانیم ما
جهان جز زانِ آدمیان نیست
مسکنِ بیمصرفان جای دیگری است
تا کی از شیرهٔ جانِ ما نوش دربَرَند؟
اینروز و دگرروز، امّا
چندان که غُرابان و کرکسان نابود شوند
آفتاب، جاودانه خواهد درخشید
واپسین نبرد است این
بههم گرد آییم
که «جهانستان» فردای آدمیان است
✍️ سرود «انترناسیونال»، با ویرایشِ اندک از ترگمان احمد شاملو