به قلم: هادی قاسمی، رئیس سازمان بسیج دانشجویی کشور
سال 91-92 که جنگ سوریه شروع شد، شرایط روانی در جامعه بسیار سنگین بود. در چنین شرایطی ماجرای سوریه و عراق و حضور تعدادی از نیروهای نظامی انقلاب اسلامی در این مناطق رقم میخورد. اگر بخواهیم در مورد شرایط اجتماعی آن موقع بگوییم، اینقدر فضای روانی و رسانهای سنگین است که حتی تلویزیون جمهوری اسلامی ایران اخبار مرتبط با سوریه را منتشر نمیکند. اینقدر شرایط سنگین است که حتی رزمندههایی که میخواستند بروند بجنگند و دفاع کنند از حریم اهل بیت علیهم السلام، آن موقع اسم، رسم، نام و یا لقبی نداشتند. اسم مدافع حرم آن موقع وجود نداشت. کسانی که همان اول رفتند و میخواستند در این حوزه ورود کنند، وقتی شهید میشدند اینقدر شرایط سنگین بود که حتی روی سنگ مزارشان محل شهادتشان را نمیتوانستند، بنویسند. یعنی نمیتوانند بگویند این پسر ما در حَلب، تِدمور، دَمشق شهید شدهاست. و محل شهادت را بر روی مزارشان مینویسند: شمال غرب ایران... از یک منظر دیگری به جهت سیاسی دولت وقت حمایت جدی نمیکند و قائل به این هست که بشار اسد " رئیس جمهور سوریه " باید برود. همه این موارد کنار هم قرار گرفته تا همه بایستند صحنه را نگاه کنند، ببینند چه میشود. این جمله آشنا است برای ما: "حالا بذار ببینیم چه اتفاقی میافتد".
سوال: چطور میشود یک کشوری در چنین نقطهای قرار گرفته و در مورد این موضوع نمیتواند صحبت کند؟ اما چند سال بعد بزرگترین تشییع جنازه عالم در ایران اتفاق میافتد؟ این فاصله و کنتراست، چیست؟ از جایی که نمیشود در مورد آن حرف زد میرسد به جایی که همه برای آن قیام میکنند؟! و همه میآیند در مراسم تشییع شرکت میکنند؟ چه میشود؟
دلایل مختلفی دارد. یک دلیل آن حتما خدای متعال است. خدا خواسته این اتفاق بیفتد. یکی از دلایل دیگر آن، وجود یک هستهی سخت خسته نشو. هستهای که نمیگوید چون تو حمایت نمیکنی از من به جهت سیاسی، چون تو خانواده من را تکریم نمی کنی، چون تو به خانواده من اهانت میکنی و میگویی من به خاطر پول رفتهام و... من نمیروم که بجنگم.
همه خواستند ما نخواستیم
وجود یک هسته سَخت خَسته نَشو شرایط را تغییر میدهد و این شده است که من و شما با افتخار راجع به دفاع از حرم صحبت میکنیم، باافتخار راجع به سوریه صحبت میکنیم. میگوییم همه خواستند ما نخواستیم... شرایط سوریه به گونهای بود که به روایتی 10 درصد و به روایت دیگری 25 درصد خاک سرزمینی سوریه دست حکومت مرکزی بوده است. این گیفها و موشنگرافیکهایی که با رنگ مشکی نشان میداد داعش تاکجا آمده جلو، تا این نقطه رسید؛ یعنی با یک تکان دیگر تمام بود! میگویند بشار کیفاش را هم برداشته بود. تمام شدهبود. چهشد شرایط عوض شد؟ وجود یک هسته سخت خسته نشو. او ایستاد، شرایط تغییر کرد.
شروع ماجرای پارسال را یادتان هست؟ اولش همه کُپ کرده بودند. در ابتدا آنها آمدند جلو. آنچه ما داریم و انقلاب اسلامی را حفظ کرده این هسته سخت خسه نشو است. آنکه اعتقادی و آرمانی میایستد و شرایط را تغییر میدهد. مثل آرمانی کشیده میشود بر روی زمین ولی کوتاه نمیآید و میایستد. هسته سخت خسته نشو پیرو آن منطقی است که میگوید 72 نفر زورشان بیشتر از 30هزار نفر است. آن هسته سخت خسته نشو هست که ایستاده؛ او میگوید شاید در ظاهر شما تعدادتان بیشتر باشد، امکان بیشتری داشته باشید، رسانه قوی داشته باشید، ارتباطات بیشتری داشته باشید ولی ما پیرو مکتبی هستیم که قائل به این است که زور 72 نفر بیشتر از 30 هزار نفر است و اثبات هم کردیم. من اسم اینها را میگذارم هسته سخت خسته نشو. کسانی که ایستادند و شرایط را تغییر دادند. ما در مجموعه بسیج دانشجویی اگر بخواهیم شرایط را عوض کنیم، اینگونه باید نگاه کنیم و منطق فکریمان آنی که بر ذهن ما حاکم است اینطور باید باشد. آن وقت یک نفر هم که باشد میایستد و شرایط را تغییر میدهد؛ ولو یک نفر. نمیگوید چون پول نمیدهند من نمیجنگم، چون حمایت نمیکنند من نمیجنگم، نمیگوید چون ساختارها و سیستمها من را حمایت نمیکنند من نمیجنگم، من کارکنم فلانی دیده بشود من نمیجنگم. با این منطق اگر جلو رفتیم شرایط عوض میشود و تغییر میکند. "ان تنصرالله ینصرکم".
تغییر دهندهی شرایط
سوال: به راهی که در آن قرار گرفتیم، اعتقاد داریم؟ با گوشت و پوستمان باورش داریم؟ کسی به راهی که دنبال می کند باگوشت و پوستاش اعتقاد داشته باشد، حتما شرایط را عوض میکند. با گوشت و پوست اش. ما مسیری که آمدهایم حاصل هزار سال مبارزه است، حاصل هزار سال سیلی خوردن است، حاصل هزار سال زخمزبان شنیدن است و حاصل هزارسال تحقیر شدن است. به بعضی از رفقا میگفتم، این پیرمردها را دیدهاید که برای نمازجمعه یا انتخابات که میشود ساعت 8 صبح اعلام کردهاند موقع رای دهی است. این افراد از 7:30 صبح میآیند در میزنند. میگویند آقا بیا در را باز کن. سمئول آنجا میگوید هنوز ساعتاش نشده است. آن افراد من میخواهم رای بدهم. اینجا کِی باز میشود؟! تصویر ما نسبت به این آدمها چیست؟ مثلا اینها متوجه نیستند ، نمیفهمند یا یک مشت آدم قدیمی هستند؟ من تحلیل دیگری دارم نسبت به این آدمها. من میگویم این آدمها چون طعم تحقیر را چشیدهاند، چون زجر کشیدهاند وقتی بگویند انقلاب اسلامی، رای دادن و... با تمام وجود میخواهند بیایند. وقتی فردی اسم امام را بدون پیشوند به کار ببرد، این فرد میگوید: راجع به امام درست حرف بزن. او دارد با تمام وجودش دفاع میکند و حرف میزند. مایک همچین مدلی اگر شدیم انقلاب اسلامی مسیرش جلو میرود. این حقیقت جلو میرود. ممکن است ظلمهای کوچکی در این کشور اتفاق بیفتد که میافتد اما این انقلاب اسلامی با ظلم بزرگ مقابله کردهاست. با ظلم بزرگ سرشاخ شد و ظلم بزرگ را شکست داد. به همین راحتی با چهارتا کلمه و اینجاش اینجوری و با قیمت پراید و قیمت نخود لوبیا و این قیمتها که آدم اعتقاد و هویت و دین و منطقاش را که سنجه نمیکند.
اینکه حاج قاسم میگوید: جمهوری اسلامی ایران حرم است، این منطقی دارد؛ این را حاج قاسم همینطوز که نگفته است. از عمق وجودش این حرف بیرون میآید. خب حالا ما مجموعهای هستیم متولد جمهوری اسلامی، مال جمهوری اسلامی، برای جمهوری اسلامی هستیم و میخواهیم این منطق را جلو ببریم.
فراموشی ما...
دشمن بیش از اینکه روی توان خودش حساب باز کند، بر روی فراموشی ما حساب باز کرده است. میگوید ببین ممکن است نسل اول را نتوانم، نسل دوم را هم نتوانم و سوم را نیز همینطور؛ اما بالاخره هرچه بگذرد جدیدها که بیایند نمیدانند ماجرا چیست. پهلوی بیآبرو بعد از 40-50 سال در این مملکت آمده در مورد آزادی و رفاه مردم و ... حرف میزند. جای جلاد و شهید زمانی عوض میشود که یادمان برود ماجرا چه بوده است. حالا ما چهکاری داریم انجام میدهیم؟ ما دائم داد میزنیم، فریاد میزنیم، یادآوری میکنیم. اگر از ما یکی بپرسد بسیج دانشجویی یکی از ماموریتهایش چه چیزی هست؟ من با این تعریفی که عرض کردم خدمت شما که دشمن روی فراموشی ما حساب باز کرده است؛ میگویم: تداعی کنندهاست، یک مجموعه یادآور است. برای همین است راهیان نور میبرد که یادآوری کند که ما جنگیدیم، دفاع مقدسی وجود داشته. برای همین اردوی جهادی میبرد که یادآوری کند مردم ولی نعمت ما هستند. ما برای این مردم انقلاب کردیم و جانِمان را برای این مردم میدهیم. برای این مبارزه با فساد میکند که یادآوری کند که انقلاب ما انقلاب مبارزه با فساد و ظلم و ظالم است. منطق انقلاب اسلامی این است. این درواقع کارهایی است که ما در مجموعه بسیج دانشجویی انجام میدهیم و انشاالله خدا به همه شما عزت بیشتر بدهد.
ما در این نقطه هستیم. معرفت به ماموریت نداشته باشیم همچون یک کارمند ساده میشویم، میشویم یک آدم معمولی که حیات نباتی حیوانی دارد. نهایت دغدغهاش این موضوعات است. معرفت به ماموریت داشته باشیم همهی این پروتکلها، قواعد، فرضیات و قراردادهای اجتماعی همگی به کنار میرود و آن چیزی که فکر میکنی درستتر هست را انجام میدهی. در صورتی که معرفت به ماموریت داشته باشی و بدانی برای چه چیزی اینجا نشستهای. این نقطه اول هست. خب ما با این منطق میخواهیم شروع کنیم به کارکردن. ما چه کسی هستیم؟ یک جریانی هستیم که در مقابل ما یک جریان دیگر میخواهد جوانهای این مملکت را یکی یکی از دست ما بگیرد. یکی را با اعتیاد، یکی را با ابتذال، یکی را با موضوعات تحقیر علمی و هرکسی را با مدلی... ما چهکسی هستیم؟ ما کسی هستیم که مقابل این فضا و منطق میخواهد بایستد.