من طرفدار اون تیم نبودم...فقط گفتم تا کارمو راه بندازه...

ناخداگاه یاد چند ماه قبل افتادم که یه پسر بچه با اصرار و زور و کتک هم حرفشو عوض نمیکرد و دائم میگفت «من تیممو نمیفروشم»
اینکه روابط همه ادم ها از عشق و احساس و علاقه رسیده به دو دو تا چهار تا، برای منی که هیچ وقت دو دو تا برام چهار تا نبوده اذیت کنندس... خیلی از ادم ها هستن که مثل بقیه دو رو کنار دو میذارن اما واس اونا هیچ وقت چهار نمیشه...
کاش مثل دنیای بچه ها به چیزی ک میگیم اعتقاد داشته باشیم... باورش داشته باشیم... برای اثباتش بجنگیم که وقتی یه نفر یه چیزی بهمون میگه... وقتی بهمون میگه دوستمون دارن... وقتی بهمون میگن من طرفدار فلان تیمم... بدونیم همه چی واقعیه و کلکی تو کار نیست...چون دنیا میچرخه و یه روز یه نفر بخاطر اینکه کارش راه بیوفته به ما دروغ میگه... یه دروغ بزرگ