در اواخر به گمانم دهه ۷۰ بود خط لوله گاز ایران به پاکستان در سمت ایران به اتمام رسید قرار بود به ازای هر مترمکعب گاز صادراتی یه سکه دو سنتی بدست بیاریم
اما اجرا نشد آمریکا فشار آورد و طرف پاکستانی و هندی عقب کشیدن البته انگار اول هندیها عقب نشستن بعد پاکستان پیش اومد که کار رو به نتیجه برسون برای خودش ولی در عمل اونهام پای ایفای تعهدات نیومدن و شاید اصلا واسطه توافق ایران و آمریکا شدنشون هم این باشه که از غرامت احتمالی که بایست به ایران پرداخت میکردن طفره برند...
اگر اون خط که به درستی خط صلح نامگذاری شد به اجرای کامل میرسید روابط هند و پاکستان هم امروز صورت دیگری داشت....
حالا ما از کاری که شاید نهایت ۱۰۰ نفر در اون ایستگاه مرزی شاغل میشدن و روزانه چندین میلیون مترمکعب گاز صادر میکردیم(به نظرم اون لوله ۵۶ اینچ میشد که به راحتی یک ماشین لندرور میتونست توش جا بشه و حرکت کنه) الان در نقطه ای هستیم که روزانه با چندین نیسان ماشین سوخت بر گازوئیل به پاکستان میفرستیم و خدا میدونه جدای از مخاطرات جانی و مالی چقدر خارج از چرخه مالی رسمی پول جابجا میشه...
در واقع به قول آقای عرفانیان_ بنیانگذار فولاد مبارکه در مصاحبه فردای اقتصاد_توسعه صنعت فولاد در ایران برای همون ۲سنت برای هر مترمکعب گاز بود که نشد مستقیم به پول برسونیمش کلی از محیط زیست هزینه کردیم و البته اشتغال هم ایجاد کردیم و اون گاز رو به محصول تبدیل کردیم و اون محصول رو صادر کردیم ...
در واقع تااینجا ۲ تا ضرر کردیم هم گاز مستقیم صادر نشد هم به محیط زیست آسیب زیادی وارد شد و در واقع مملکت افتاد دست سوخت بر و کارخونه دار....
