امروز وقتی تصویر دود از اسکله شهید رجایی بندرعباس در همه جا دیده شد ناخودآگاه یاد خاطره دوران جنگ افتادم در سالهای آخر جنگ شهرها بخصوص اصفهان خیلی پیش میومد بمباران بشه و به همین واسطه تقریبا سالهای ۶۶و ۶۷ مدارس تق و لق بود و پیش می اومد که تا صدای انفجاری یا آژیری چیزی میومد بلافاصله مدرسه تعطیل میشد...
در مقطعی به سختی خاطرم هست که خیلی بیم و نگرانی حمله شیمیایی وجود داشت برای همین باید یک حوله تو کیف داشتیم که اگر اتفاقی افتاد اون حوله را خیس کنیم و روی دهان بزاریم ...
الغرض یه روز جمعه ای بود رفته بودیم روستا حدود ۱۰۰ کیلومتری اصفهان عصر جمعه داشتیم بر می گشتیم به اصفهان یک دود خیلی بلند و بزرگی رو توی جاده میدیدم اول فکر کردیم شهر رو زدند اما تو رادیو گفت ذوب آهن ظاهرا بمباران شده امروز وقتی این دود حادثه بندرعباس رو دیدم یاد اون جمعه و بمباران ذوب آهن افتادم ...
البته نسل من همون دهه ۵۰و۶۰ اینقدر در شرایط غیرعادی و جنگی بزرگ شدن ...اما واقعا امیدوارم فقط یک سانحه و اتفاق بوده باشه و هیچ حدس و گمانی در موردش ندارم....🏴🏴🏴🏴🏴
