
بچه که بودم فکر میکردم آمریکا یک آدم و وقتی شعار مرگ بر آمریکا میدن منظورشون اینکه اون یک نفر بمیره...
بعد تصورم به این سمت رفت که خب دیگه منظور در واقع رئیس جمهور اونجاست و دیگه کاری به مردم و سایرین نداره...
بعد به امپریالیسم رسیدم هنوز واقعا نمیدونم چی هست اما میگفتن مشکل در نظام سرمایه داری ...
هنوزم دقیق نمیدونم مشکل کجا بود چرا در نظام گذشته علیرغم روابط خوب به مشکل خوردیم و این دوره هم با ۰٪ رابطه بازم به مشکل خوردیم
الانم که دوسال غرق در نظریات مختلف مردم عادی و نماینده محلی و کنگره و سنا و فرماندار و بخشدار و تحلیلگر و روزنامه نگار و مفسر و مجری شبکه فلان و خبرنگار شبکه بهمان و پادکستر و حامیان و مخالفان و ...هستیم کودکی به یک نفر بودن آمریکا گذشت الانم که انگار ۳۰۰ میلیون نفر شده که نظر و اراده و تمایل تک تک شون باید تحلیل و بررسی بشه تازه بعضیاشون اگه مادربزرگشون بره با مسئولین اونجا صحبت کنه اصلا ممکن کلا ورق برگرده و اونا قانع بشن .....
حال صیادای قدیم رو خیلی الان دیگه میفهمم صبح میخواستن برای روزی به دریا بزنند ماهی صید کنند حسابی ماهی گیرشون بیاد بیارن بازار ،بازارم شانسشون بگه داغ باشه شیرین بفروشن یه پول خوبی به جیب بزنن اما پیش می اومد بزنن به دریا ماهی که گیرشون نیومد هیچی تازه دریا طوفانی شد لنجشونم خورد و در به داغون شد شانسی که آوردن زنده به ساحل رسیدن همین اندازه احساس ۱۰۰جور سرنوشت پیدا کردن رو دارم ...
اما به لطف خدا امیدوارم🌊💀
.