یادم آمد درشبی با یاد او
تابچرخیدم ،شدم مهتاب رو
دختری زیبا کنارم خفته بود
دخترک گمنام و من بابای او
انکه که او را مادرش باید بگفت
خفته بود تا انتهای خواب خود
او که مارا جمع گرداند بخود
ما ندیدیم گفته اند بیدار بود