روز مرگی

‎صبح که از خواب بیدار می‌شم نون و پنیرم روی میز آماده است. دیر شده و وقت برای شستن صورت هم ندارم. لباس‌های چروک کف اتاق افتاده‌، کلیدامو پیدا نمی‌کنم و فقط پنج دقیقه تا رسیدن اتوبوس مونده.

‎روز کاریم تموم میشه و به خونه می‌رسم. لقمه‌ی پنیر روی میز خشک شده، چراغ‌ها روشنه و مورچه‌ها زیر میز آشپزخونه در حرکت‌اند. خانه را گند برداشته. به خودم میام، روسریمو پشت سرم می‌بندم و خونه رو جارو می‌کنم. لباس‌های چرک این هفته روی صندلی اتاق مونده. ماشین لباسشویی رو روشن، میزها را گردگیری می‌کنم و خونه رو طی می‌کشم. کلیدامو پیدا کردم، زیر لباسای چرک مونده بودن. به حمام میرم، شام می‌پزم و وسایل موردنیاز فردا رو مرتب می‌کنم.

‎آفتاب هنوز طلوع نکرده که از خواب بیدار میشم. قهوه، پنیر و گردو رو روی میز میزارم، لباس‌ها اتو شده و بوی تمیزی میدن. یک ربع به اومدن اتوبوس مونده که به ایستگاه می‌رسم.

‎آرام، تمیز و آمادم.