
تقریبا همه افراد با آرزوی راهاندازی یک کسبوکار موفق و جذب مشتریان نامحدود وارد دنیای کسبوکار پرتلاطم کسبوکار میشوند و تلاش میکنند تا ایدههای خود را به یک کسبوکار پرسود بدل کنند. اما خیلی از آنها از گردونه رقابت کنار گذاشته میشوند. نقطه مشترک داستان شکست خیلی از کسبوکارها این است که اغلب آنها هنگام طراحی محصول بهجای توجه به نیاز و خواسته کاربرانشان، نیازها و خواستههای خود را در اولویت قرار دادهاند و به عبارت دیگر محصولی را ساختهاند که دربرگیرنده علایق و نیازهای خودشان باشد نه کاربران.
این تنها مربوط به دنیای کسبوکار نیست، گاهی آنقدر در درون خود ولابهلای علایقمان فرو میرویم که گمان میکنیم همه مردم دنیا مثل ما فکر میکنند و علایق و نظراتی مشابه ما دارند ولی در واقع این درست نیست. تفکر طراحی به ما کمک میکند تا از این اشتباه خارج شویم و بتوانیم مشکلات را از دید دیگران ببینیم.
در مرحله همدلی سعی میکنیم تا نسبت به نیازها،احساسات، رفتار و افکار کاربرانمان درکی عمیق پیدا کنیم، دادههای بهدست در این مرحله به ما کمک میکنند تا محصولی که کاربرانمان میخواهند را طراحی کنیم. اما این دادهها زمانی بیشتر به ما کمک میکند که از آنها در ساخت پرسونا استفاده کنیم.
پرسوناها شخصیتهایی ساختگی هستند که براساس تحقیقاتی انجام شده از کاربرانمان شکل میگیرند و به عنوان نماینده کاربرانی هستند که قرار است از محصول یا خدمتی که قرار است طراحی کنیم استفاده کنند. مهمترین کاری که ایجاد پرسونا انجام میدهد این است که به دادههای جمع آوری شده درباره کاربرانمان حسی انسانی میدهد و این به ما کمک میکند تا نسبت به آنها حس نزدیکی بیشتری پیدا کنیم.
به این ترتیب ما دادههای بهدست آمده از تحقیقاتمان را در قالب توصیف پرسوناهای نماینده گروه کاربران و شرح خواستههای آنها دسته بندی میکنیم و سپس با اضافه کردن نام، تصویر و شرحی از سایر مشخصات فردی به آن شخصیت انسانی میبخشیم.
اطلاعات بیشتر درباره پرسونا و چگونگی ایجاد آن را از اینجا بخوانید: