ویرگول
ورودثبت نام
Fatima
Fatima
Fatima
Fatima
خواندن ۱ دقیقه·۶ ماه پیش

《به قربانت شوم》

ای ماه ِ شب های دلم

ای دلبر خوش مشربم

ای شکرین شیدا لبت

ای مشکِ عطرآگین تنت

ای جان فزا آن طُره ات

ای روح سزا آن تَرّه ات

ای آنِ من ای مالِ من

ای جانِ جانِ جانِ من

ای جانِ شیرین محفلت

ای عشق جاوید در دلت

ای کاش که من جانت شوم

از جان و دل و یارت شوم

پیدا و پنهانت شوم

از هر نظر خامت شوم

در تار و پودت گم شوم

نیست شوم، دور شوم

گه به فدایت بشوم

گه چو غباری بر سرت

ناگه به قربانت شوم

گه چو نسیمی بر درت

هی پای کوبانت شوم

گه چو نگاهی بر رخت

مبهوت چشمانت شوم

گه چو دلی در سینه ات

خونت شوم، بودت شوم

گه چو دعایی بر لبت،

ورد زبانت من شوم

گه چو صدایی در دلت،

همواره همراهت شوم...

ای وای اگر من گم شوم

از سینه ات بیرون شوم

از آن دلت رانده شوم

از خانه ات بیرون شوم

از شهر تو من دور شوم،

از نورِ چشمم کم شود...

از جان من کاسته شود

این دستِ من لرزان شود

این دیده ام گریان شود

این خانه ام ویران شود...

این شادیِ من گم شود

این شور و ذوقم کور شود

این قلب من مجروح شود

این زخم هایم بیش شود

این عمرِ من درویش شود

این چشم، نا بینا شود

این شانه ام بی نا شود...

این هستی هم بی ما شود

این زندگی بی جا شود

این جسم من بی جان شود

این جان من بی روح شود

این روح من بی راه شود

این راه من بی سو شود

این سوی من بی کو شود

این کوی من بی تو شود...

بی تو شود، بی تو شود...

گر چشم من بی نور شود

ور دیده نابینا شود

گر کوی من بی تو شود،

ناگه به حیرانت شوم...

ناگه به قربانت شوم

ناگه به نابودی روم

ناگه با نابودی، روم...

ای بودِ من، ای روح من

نابود مکن، بی‌کس مکن

تنهای تنهایم مکن...

تا باری این جانِ من

ناگه به قربانت شود...🫠

۲۴ ادیبهشت ۱۴۰۴

#دختر_ماه

۴
۰
Fatima
Fatima
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید