من بعد تو دیگر منی نیستم
آواره‌ی تنها ام و بار سفر بستم
من بعد تو دیگر در این دنیا نمی‌گنجم
لبریزم از هیچ و تهی از آرزو هایم
من بعد تو دیگر براستی هیچ و پوچ هستم
چونکه برفت همه دار و ندارم ز دستم...
من بعد تو؟ هرگز، عمرا، ابدا، بی شک
رسماََ بدادم همه عمر و شباب از کف
من بعد تو دیگر در این دنیا نمی‌مانم
غمگینم از خویش و غمگین تر از دیشب
من بعد تو هرگز نخواهم ماند سرزنده
می‌‌میرم و میخوانند مرا عاشق دل‌مرده
من بعد تو افسرده ام، یخ زده ام،منجمدم
در آرزوی لمس دستان گرمت من مانده‌ام
من بعد تو دلتنگم و هر دم ز خیالت پُر
می‌زند همواره دلم این سو و آن سو پَر...
دلبر نازم! بگذار که من به بودنت بنازم
"من بعد تو، من بعد تو" را نگذار بنوازم
من بعدِ تو کردنِ من نیست به جز لفظی
ورنه نمیگنجد بعدِ تو بودنم در وهمی
من بعد تو به که گویم دوستت دارم؟
دور باد از من ببینم که ناگه تو را ندارم
تو گویی دوستت دارم نکن سردی تو با من
ندیدی سوختم این هست ز خاکستر من
من بعد تو سوختن و ساختن هرگز نتوانم
وای بر من وای بر زندگی ای که من توانم
بعد تو زندگی کردن من نیست اصلا زندگی
مینویسم نام آن را تا ابد من مردگی...
۶ مهر ۱۴۰۳
#فاطیما
#دختر_ماه
