دیدمش...
خواستم به نزدیکش روم
دیدمش، خواستم به آغوشش روم
دیدمش خواستم بگویم که منم!
اما به ناگه بد پشیمان من شدم،
آن گام های آهسته ای را که به سمتش پیش بردم،
ناگهان پیوسته بازگرداندم،
ناگهان شعر نیما را به یاد آوردم:
《دیدمش، گفتم منم! نشناخت او...》
و به سرعت روی برگرداندم
در دلم گفتم اگر گویم منم،
او مرا نشناسد، من چه کنم؟
لا اقل اینگونه دلیلم این است،
که او مرا این بار هم ندیدست...
شاید یک روز که او را دیدم،
این بار او نیز مرا ببیند...
شاید که مرا صدا زند او این بار
و من بگویم جانم دلم را صدها بار...
آری شاید این بار،
گوید سخن از زبانِ ما حضرت یار...
#فاطیمــــــــــــا
#دختر_ماه
