بهش گفتم : توی سریال گیم آف ترونز یجا میگه :
نقطه ضعفتو بنداز گردنت تا همیشه جلو چشمت باشه و برات عادی بشه .
اونوقته که دیگه اذیتت نمیکنه !
بهم گفت : آره خوب راست میگه، چرا همینکارو نمیکنی ؟!
داری خودتو از بین میبری .
گفتم :«میدونم! ولی تورو نمیدونم باید چجوری بندازم گردنم .»
•قبل ترها شب که میشد دلم میخواست تنها باشم و مراقبه کنم تا آروم بگیرم،
دلم میخواست تو تنهایی هام فکر کنم،
ایده بگیرم،
بزرگ شم و رفتار های بزرگونه رو یاد بگیرم...
یادمه از وقتی که فهمیدم زندگی یعنی چی؛ خودم بودم و خودم.!
نه که نباشنا!! نه..
آدم های زیادی بودن!
اما من دوست نداشتم باشن..
انگار از همون موقع ها که بچه بودم یه مستقلیِ خاصی توم بود.
دوسش دارم. اینکه مستقل باشم رو خیلی دوست دارم!
میدونی کجاش خوبه؟
اون جاش که تو مجبور نیستی برای هر چیزی دستت رو در مقابل بقیه دراز کنیو با هزار عجز و التماس چیزی که میخوای رو بهت بدن !...
همین که برای خودت خانوم یا آقایی شده باشی یعنی نونِ ت اُفتاده تو روغن.
چی بهتر از نون روغنی خودت دُرستش کردی؟...
