هر روز ساعت ۶ با یه لعنت به این زندگی از خواب بیدار میشی ، توی دلت میگی کاش میشد تا ظهر خوابید، اصلا ظهر چیه، کاش میشد ده دقیقه بیشتر خوابید، ولی نمیشه ، وقت نداری، بلند میشی از روی تخت، یکم میشینی و به اطراف نگاه میکنی تا یکم از خواب آلودگی دربیایی و به حالت عادیت برگردی، حاضر میشی و میری که روزتو شروع کنی، از شنبه تا پنجشنبت داستان همینِ ، میرسی شبِ جمعه و وقتی می خوایی بخوابی با خودت میگی ، آخیش ، فردا دیگه تا ظهر میتونم با خیالِ راحت بخوابم.
فردا صبح ساعت ۷ بیدار میشی!!!!، فقط یک ساعت دیرتر از هر روزت، عه تو که میتونستی تا ظهر بخوابی چرا نخوابیدی؟؟! نه تو نمیتونستی تا ظهر بخوابی ، تو عادت کردی به این صبحِ زود بیدار شدن.
میدونی؟؟!! می خوام بگم که گاهی اوقات همه چیز فراهم شده واست ولی تو دیگه عادت کردی به اون شرایط