•فکرش را بکن، اگر ما نه لب برای خنده باز میکردیم نه چشم برای گریه چه دنیای سنگی داشتیم!
اگر هر روز برای اینکه از خانه بیرون برویم لباس یکنواخت به تن میکردیم چه قدر تکراری و زودگذر میشدیم!
اگر صبحانه و ناهار شامِمان همش از یک نوع غذا بود چه قدر بدِمان می آمد از آن غذا !
و اگر هم هر روز همدیگر را میدیدیم پس برای هم تکرار میشدیم،اما تو غذا نیستی که ازت بدمان بیاد یا لباس نیستی که یکنواخت بشوی ....
تو یک انسانی و میتوانی از حق تنوع طلبی ات بهره ببری !
پس همیشه این را یادت باشد که تو یک انسانی.
و بعد از شاکر بودن از خدا ، از او باید تنوع بطلبی