شاید باورتان نشود که چه قدرتی در جیبهای ما پنهان است. منظورمان گوشیهای هوشمند امروزی است که قدرت پردازش آنها، از ابررایانههای نظامی نیمقرن پیش که فضایی بهاندازهی یک اتاق را اشغال میکردند، بیشتر است. در اوج جنگ جهانی دوم، رئیس شرکت IBM تصور میکرد که فقط پنج دستگاه رایانهی همهجانبه مانند «انیاک» برای حل همهی مشکلات جهان کافی است؛ اما امروز، رایانههایی بهمراتب سریعتر در جایجای زندگی بشر حضور دارند و وابستگی ما به استفاده از آنها هم روزبهروز بیشتر میشود. توسعهی رایانهها و ابررایانهها بهقدری سریع پیش میرود که پیشبینی شده تا سال ۲۰۴۰ میلادی (۱۴۱۹ شمسی)، انرژی مصرفی همهی رایانهها و ابزارهای همراه از توان فناوریهای امروز برای تولید انرژی فراتر خواهد رفت و جهان شاهد خاموشیهای گسترده خواهد بود.
هرچند مهندسان کامپیوتر و الکترونیک در شرکتهایی مانند اینتل، ARM (سازندهی تراشههای کوالکوم) و انویدیا به طراحی پردازندههای سریعتر، کممصرفتر و بهینهتر مشغولند؛ اما بیشتر پژوهشگران در تلاشند رایانههای کوانتومی را از ابزاری آزمایشگاهی به محصولی تجاری تبدیل کنند. رایانههای کوانتومی، بهمراتب سریعتر و بهینهتر از رایانههای الکترونیکی امروزی هستند و میتوانند با حل مسائلی که پیشرفتهترین ابررایانههای الکترونیکی قادر به پردازش آنها نیستند، انقلابی در پیشرفت تمدن بشر ایجاد کنند. اما رایانهی کوانتومی چیست، چگونه کار میکند و چه فایدهای دارد؟
ادامه در پست بعد:)