جملاتی که هیچوقت نوشته نشدند...
حرف هایی که هیچوقت زده نشدند و یا شاید گوش ها برای شنیدنشان کَر بودند...
آرزوهایی که هیچوقت برآورده نشدند...
فریاد هایی که هیچوقت شنیده نشدند...
بغض هایی که هیچوقت شکسته نشدند...
انسان هایی که هیچوقت خوشبخت نشدند...
شب هایی که هیچوقت سپری نشدند...
و در نهایت،زندگی هایی که هیچوقت زندگی نشدند...
نیاز داریم به یک شدن هایی از جنس فراموشی،سکوت و بی خبری تا آثار این نشدن هارا محو کنند.
راست میگویند که آرامش در بی خبری است... .
کاش این دنیا هم حالت پرواز داشت????
✍?فاطمه زهرا دیدگاه
