مقصد

خود را در حالی یافتم

که میان هیاهوی دنیا، گمشده‌ای بیش نبودم

گمشده‌ای که رام زمانه شده بود

و تنها به دنبال راهی برای نجات می‌گشت

نمی‌دانستم برای نجات باید به کدام سو پناه برم

و این ندانستن ها، دام دنیا برای به چنگ آوردنم شده بود

مقصر خودم بودم!

چرا که چشمانم را بر روی حقایق بسته بودم

اما درک همین کوتاهی راز نجات است

باید به خود آمد...

و آن هنگام است که مقصد، خود را نمایان می‌کند

و مسیر روشن می‌شود

و مسیر زندگی است که به انسان می‌آموزد

مقصد همان خداست!