تمامِ من می خواد اولین پستِ اینجا از هیچکسی بنویسه که من رو هیچ و همه کرد..
عجالتن، این شعر کمی به سیچویشنی که دارم رَه مینُمایانه، پس آ مثلِ آغاز با کلامِ استوارِ مولانایِ جان:
پيدا شدم پيدا شدم
پيدای نا پيدا شدم
شيدا شدم شيدا شدم
من او بدم من او شدم
با او بدم بی او شدم
در عشق او چون او شدم
زين رو چنين بی سو شدم
[منم او شدم فی الواقع پیدا و شیدا]