امروز اولین تجربه ی من پیرامون شرکت کردن تو اردو های جهادی دانشگاهیه.
از وقتی یادمه و عقلم می‌رسید و می‌تونستم دست راست و تشخیصچپمو بدم ، آرزوشو داشتم که وقتی بزرگ شدم برم به آدمای نیازمند کمک کنم.
وقتی دانشجوی پزشکی شدم یا حتی قبل ترش،
وقتی داشتم شبانه روز برای کنکور و رسیدن به هدفم درس می خواندم نذر های زیادی کردم
«خدایا اگه رشته‌ی دندون پزشکی یا پزشکی قبول شدم نذر می کنم از علمم برای خلق خودت و در راه خودت استفاده کنم . »
برم تو ارگان های جهاد دانشگاهی ، کانون های خیریه و بسیج بتونم به مردمی که نیازمندم کمک کنم و وقتیم پزشک شدم به نیت پنج تن پنج سال اربعین پیاده روی برم و بشم پزشک امام حسین .
برم تو ارگان های جهاد دانشگاهی و بسیج و غیره و بتونم به مردمی که نیازمندم کمک کنم و وقتیم پزشک شدم به نیت پنج تن پنج سال اربعین پیاده روی برم و بشم پزشک امام حسین .پزشک شدم به نیت پنج تن پنج سال اربعین پیاده روی برم و بشم پزشک امام حسین .
و یه چیزیمبابام گفت .
گفت :«هر ماه به نیت چهارده معصوم یک چهاردهم درآمدت رو بریز تو یه حساب جداگانه برای مردم نیازمند اعم از کودکان بدسرپرست و کارای جهادی مختلف»
حالا امروز رو باید حتما ثبت می کردم.
به عنوان اولین روزی که دارم نذرمو در مورد علمم و ذکاتش انجام میدم
(البته می‌دونم هنوز آش خورم و کار خاصی در جهت درمان انجام نمیدم ولی... خب.
همین انجام دادن تست قند خون هم به عنوان اولین قدم در جهت روحیه جهادی داشتن خیلی خوبه)
ممنون از کانون خیریه طبیب که من رو به این اردو ی جهادی یک روزه در یکی از مناطق محروم جنوب تهران «کوره های آجر پزی» ,دعوت کردند.
