خیلی سعی کردم امشب ، در این شب عزیز
تلخ نباشم، شکر باشم زهر نباشم نبات باشم ، گس نباشم ، شیرین باشم
اما هرچه کردم نشد که نشد تلخی وجودم را گرفته است ، غم ، زهری شده است که در تاروپود وجودم نفوذ کرده است . خسته ام شاید! نه من غمگیم، من در این شب غمگیم آری!
غم نشسته است بر وجودم غم از دست دادن زمان کمر می شکند ، آری کمرم شکسته است، به گذشته ی خویش که می نگرم من هیچ نکرده ام برای او که فی الحال تن عزیزش زیر خروار ها خاک خوابیده است .
خسته ام از بد بودنم. سال پیش همین حوالی بود ، که او اینجا بود . روز پدر فقط با یک کیک صرف شد و گذشت . چرا من پیشانی اش را محکم نبوسیدم چرا دستانش را روی چشمانم نگذاشتم و لب هایم را روی دستان او ننشاندم
چرا محکم بقلش نکردم و نگفتم دوستش دارم چراااااا
چرا برایش کادویی نخریدم من که می دانستم چه ها دوست دارد.....عاه از گذر زمان....چرا من هیچ وقت نوه ی خوبی برای او نبودم !؟ تازه من نوه ی ارشد بودم
پارسال بود ، او حالش خوش نبود و بیشتر دراز می کشید . چرا یک بار که خواب بود دستش را نبوسیدم. چرا من هیچ خاطره ای از دستان او ندارم.....این چرا ها روحم را آزرده کرده است
من خسته ام! خسته از کارهای نکرده ای که دیر است برای انجامشان. دلم برای سنگ سرد قبرش تنگ شده است .....آری تنگ ....ولی حتی از آن هم محرومم محروم......
عاه از دوری و فراق ....روز پدر چرا اینگونه غریب می گذرد....اشتباه کرده ام که صورتش را غرق در بوسه نکرده ام، اشتباه کرده ام که هیچ وقت برایش هدیه نخریده ام....اشتباه کرده ام که هیچ وقت نگفته ام که دوستش دارم....ما چه کنم که او رفته است.....آری رفته است....و من مانده ام با اشک های گاه و بی گاه و بغض هایی که سر نماز می آید سراغ من ......
چقدر این شب طولانی است برای من زمان از دست داده
من غمگینم برای حوادثی که اتفاق می افتد پس از سال ها....متولد امروز سختی ها می بیند.....من یاد غدیر افتاده ام.....
آری پس از آن نیز حتما دلم گرفته است....
دلم فقط و فقط ایوان نجف می خواهد اشک....من حرم او را چشیده ام و بی معرفت برگشته ام....من زمان از دست داده ام
عاه....که چقدر سخت است این فرصت از دست دادن ها....من کر بوده ام که گفته بود آن حضرت فرصت ها مانند ابر می گذرد آنها را غنیمت شمارید....
من همچنان کرم.....کر.....
عاه از حسرت....
بگذریم کا صبح فرج نزدیک است
شما اشتباه من را نکنید
به دیوار های حرم چنگ بزنید و طلب معرفت کنید ....بفهمید که آنجا نفس ها حق است ....آری!
دست ببوسید....صورت غرق بوسه کنید
مهر بورزید....
دعا کنید برای من برای اینکه شنوا شوم حرکت کنم
آری دعا!
یاعلی یاحق
۲۵ بهمن ۱۴۰۰
