
ما معمولاً تصور میکنیم راز خلق شاهکارهای ادبی، فقط در استعداد و تخیل نویسندگان نهفته است. اما اگر کمی به زندگی آنها سر بزنیم، با عادتهایی روبهرو میشویم که گاهی عجیب، گاهی خندهدار و گاهی کاملاً غیرمنتظرهاند.
جالبتر اینکه بسیاری از این عادتها، سالها همراه نویسندگان بودهاند و بخشی از روند نوشتنشان را شکل دادهاند. در ادامه با چند مورد از عجیبترین آنها آشنا میشویم.
۱. ایزابل آلنده | شروع رمانها در ۸ ژانویه 📅
ایزابل آلنده، نویسندهی رمان مشهور «خانهی ارواح»، تقریباً تمام کتابهایش را در روز ۸ ژانویه آغاز میکند. این عادت از سال ۱۹۸۱ شروع شد؛ زمانی که در ۸ ژانویه، پس از شنیدن خبر بیماری پدربزرگش، نوشتن نامهای را آغاز کرد که بعدها به نخستین رمانش، «خانهی ارواح»، تبدیل شد.
از آن زمان، ۸ ژانویه برای او به یک روز آیینی برای آغاز کتابهای جدید تبدیل شده است. آلنده در این روز معمولاً صبح زود به دفتر کارش میرود، تنها میماند، شمع روشن میکند و خود را برای آغاز داستان جدید آماده میکند. ✨📖
۲. ادیت وارتون | نوشتن در تخت و انداختن صفحات روی زمین 🛌📄
ادیت وارتون، نویسندهی «عصر معصومیت»، عادت داشت صبحها در تختخوابش بنویسد. او پس از تمام کردن هر صفحه، آن را روی زمین میانداخت و به نوشتن ادامه میداد.
پس از پایان کار، صفحات نوشتهشده جمعآوری میشدند و برای تایپ و مرتبسازی آماده میشدند. این روش عجیب نشان میدهد که حتی نویسندهای به بزرگی وارتون هم لزوماً در یک میز کار رسمی و مرتب نمینوشت! ✍️📚
۳. مایا آنجلو | اتاق هتلِ خالی برای نوشتن 🏨✍️
مایا آنجلو معمولاً در خانه نمینوشت. او در شهرهایی که زندگی میکرد، یک اتاق هتل را برای چند ماه اجاره میکرد و هر روز صبح به آنجا میرفت تا بنویسد.
اما عجیبتر از خودِ اتاق هتل این بود که از کارکنان میخواست تمام تصاویر و وسایل تزئینی را از دیوارها بردارند. او روی تخت دراز میکشید و مینوشت و این فضای ساده و خالی به او کمک میکرد تا از دنیای روزمره فاصله بگیرد و ذهنش را کاملاً روی نوشتن متمرکز کند. 📝✨
۴. جیمز بالدوین | نوشتن پیشنویسها روی کاغذهای قانونی 📄✍️
جیمز بالدوین، با وجود داشتن ماشین تحریر، ترجیح میداد پیشنویسهایش را با دست روی کاغذهای مخصوص قانونی (Legal Pad) بنویسد.
او ابتدا ایدهها و متنهایش را با دست روی این کاغذها مینوشت و سپس آنها را به شکل مرتبتری بازنویسی میکرد. برای او، نوشتن با دست بخشی مهم از روند شکلگیری اثر بود. 🖊️📚
راستش این عادت جیمز بالدوین برای من خیلی جالب بود و خودم هم دوست دارم گاهی پیشنویسهایم را با دست بنویسم. شاید نوشتن روی کاغذ، حس متفاوتی به شکلگیری داستان بدهد. ✍️📖
۵. جوان دیدیون | چسباندن صفحات رمان به دیوار 🧱📄
جوان دیدیون هنگام کار روی نخستین رمانش، صحنههای مختلف داستان را بهصورت جداگانه مینوشت. سپس صفحات را به هم میچسباند و نوارهای بلندی از کاغذ را روی دیوار آپارتمانش نصب میکرد.
او گاهی هفتهها یا حتی ماهها به سراغ بخشی از داستان نمیرفت و بعد دوباره آن را از روی دیوار پایین میآورد تا بازنویسی و مرتبش کند. به این ترتیب، دیوار اتاقش عملاً به نوعی نقشهی بزرگ از رمان تبدیل میشد. ✂️📖
۶. جیکوب ریس | نوشتن در حال قدم زدن در خانه 🚶♂️🕯️
جیکوب ریس، نویسنده و روزنامهنگار آمریکایی، هنگام نوشتن بسیاری از آثارش ترجیح میداد ایستاده و در حال حرکت باشد.
او چراغهای اتاقهای طبقهی پایین خانه را روشن میکرد و در حالی که در میان اتاقها قدم میزد و پیپ میکشید، ایدهها و نوشتههایش را شکل میداد. برای ریس، نوشتن فعالیتی نبود که الزاماً پشت یک میز و در حالت نشسته انجام شود. ✍️📚
🌸 حرف آخر…
گاهی پشت یک اثر بزرگ، فقط ساعتها نوشتن و بازنویسی پنهان نیست؛ گاهی یک روز خاص، یک تختخواب، اتاقی خالی، چند برگ کاغذ یا حتی قدم زدن در خانه هم بخشی از مسیر خلق یک داستان میشود.
این عادتها شاید برای دیگران عجیب به نظر برسند، اما برای خود نویسندگان، بخشی از دنیایی بودند که در آن ایدهها شکل و داستانها آرامآرام جان میگرفتند.
شاید همین جزئیات کوچکاند که یادمان میاندازند خلاقیت همیشه در سکوت و نظم کامل متولد نمیشود؛ گاهی ممکن است درست در میان عجیبترین عادتهای شخصی ما منتظر پیدا شدن باشد. ✨📖
پینوشت:
شما کدام عادت را عجیبتر از بقیه دیدید؟ آیا شما هم عادت خاصی برای نوشتن یا مطالعه دارید؟ خوشحال میشوم توی پیامها برام بنویسید. 🌸💬
اگر تا به حال با داستان «ما میتوانیم» آشنا نشدهاید، میتوانید از اینجا شروع کنید:
قسمتهای اول تا آخر ما میتونیم
اگر تا به حال با داستان «روزی روزگاری مرگ» آشنا نشدهاید، میتوانید از اینجا شروع کنید:
قسمتهای اول تا دهم روزی روزگاری مرگ
💖 حمایت شما موجب دلگرمی من است 💖