اگر قرار بود یک روز وارد اتاق کار نویسندگان این فهرست شوید، احتمالاً نمی‌توانستید حدس بزنید با چه چیزی روبه‌رو خواهید شد.
شاید یک خرس در کالج منتظر شما باشد، شاید دیواری پر از یادداشت‌های چسب‌دار ببینید، از آن طرف، ممکن است یک الاغ به‌طور غیرمنتظره‌ای بخشی از برنامه‌ی نویسندگی یک نویسنده باشد یا کسی ترجیح بدهد ایده‌هایش را روی دست خودش بنویسد.
نویسندگان فقط داستان‌های متفاوتی نمی‌نویسند؛ گاهی خودِ روش داستان‌نوشتنشان هم داستانی برای تعریف کردن دارد.
در این قسمت از «عادات نویسندگان بزرگ»، سراغ چند عادت عجیب، غیرمنتظره و البته واقعی می‌رویم؛ عادت‌هایی که شاید باعث شوند بعد از خواندنشان، کمی هم به روش خودتان برای نوشتن فکر کنید.
پس بیایید ببینیم پشت بعضی از داستان‌های معروف، چه عادت‌های غیرمعمولی پنهان شده است... 📖✨
۱. لرد بایرون | یک خرس اهلی در کالج! 🐻📚
لرد بایرون، شاعر مشهور انگلیسی، زمانی که در کالج ترینیتیِ دانشگاه کمبریج تحصیل می‌کرد، به‌جای یک حیوان خانگی معمولی، یک خرس اهلی نگه می‌داشت!
ماجرا از اینجا شروع شد که طبق قوانین کالج، دانشجویان اجازه نداشتند سگ نگه دارند. بایرون که به حیوانات علاقه داشت، از این قانون استفاده‌ای خلاقانه کرد: در قوانین، چیزی درباره‌ی ممنوع بودن خرس وجود نداشت!
او بعدها در نامه‌ای به دوستش الیزابت پیگات نوشت که یک خرس اهلی خریده و وقتی از او پرسیدند با خرس چه کار خواهد کرد، پاسخ داده است که خرس قرار است برای عضویت در کالج درخواست بدهد! 🐻😂
این داستان در منابع دانشگاه کمبریج و خود کالج ترینیتی نیز ثبت شده است و یکی از مشهورترین نمونه‌های رفتار عجیب بایرون در دوران دانشجویی به شمار می‌آید.
۲. ویل سلف | دیوارهایی پر از Post-it 🟨📝
ویل سلف، نویسنده‌ی انگلیسی، برای شکل دادن به ایده‌های کتاب‌هایش روش بسیار متفاوتی داشت.
او توضیح داده که کتاب‌هایش ابتدا در دفترچه‌ها متولد می‌شوند. بعد ایده‌ها و بخش‌های مختلف داستان به یادداشت‌های چسب‌دار Post-it منتقل می‌شوند و این یادداشت‌ها روی دیوار اتاق کارش قرار می‌گیرند.
روی این یادداشت‌ها چیزهای مختلفی نوشته می‌شود؛ از ایده‌های داستانی و شخصیت‌ها گرفته تا شوخی‌ها، استعاره‌ها و طرح‌های مربوط به کتاب.
وقتی زمان کار جدی روی کتاب می‌رسد، یادداشت‌ها را از روی دیوار پایین می‌آورد و آن‌ها را داخل دفترهای بزرگ (scrapbooks) قرار می‌دهد. به همین دلیل، دیوار اتاق کار او در طول نوشتن یک کتاب می‌تواند شبیه یک نقشه‌ی بزرگ و شلوغ از ایده‌هایش باشد. 📚🧩
۳. کاترین ران‌دل | جریمه‌ای برای الاغ‌ها! 🫏💷
کاترین ران‌دل، نویسنده‌ی بریتانیایی، هنگام نوشتن رساله‌ی دکتری‌اش برای اینکه خودش را مجبور به نوشتن روزانه کند، با یکی از دوستانش یک قانون عجیب گذاشته بود.
آن‌ها با هم قرار گذاشته بودند که اگر در یک روز به مقدار تعیین‌شده، معمولاً ۱۰۰۰ کلمه، نمی‌نوشتند، باید ۱۰۰ پوند به یک پناهگاه الاغ‌ها اهدا کنند!
اما حتی انتخاب پناهگاه هم حساب‌شده بود. آن‌ها عمداً ثروتمندترین پناهگاه الاغی را که می‌شناختند انتخاب کرده بودند تا اگر به هدف روزانه‌شان نرسیدند، پولشان به جایی برسد که به آن نیاز چندانی نداشته باشد! 😂🫏
ران‌دل سال‌ها بعد در مصاحبه‌ای این را به‌عنوان یکی از عجیب‌ترین عادت‌های نویسندگی دوران جوانی‌اش تعریف کرد. خودش تأکید کرده که این روش مربوط به زمانی بود که برای نوشتن رساله‌ی دکتری تلاش می‌کرد و دیگر چنین عادت خاصی ندارد.
۴. لیزا جول | پنج دقیقه نوشتن، پنج دقیقه خانه‌گردی! 🏠✍️
لیزا جول، نویسنده‌ی رمان‌های پرفروش، عادت نویسندگی بسیار عجیبی دارد که احتمالاً خیلی از نویسندگان آن را به‌عنوان «حواس‌پرتی» می‌شناسند!
او گفته است که روش فعلی‌اش این‌طور پیش می‌رود:
پنج دقیقه نوشتن → پنج دقیقه جست‌وجوی اینترنتی خانه‌ها → پنج دقیقه نوشتن دوباره!
جول در فاصله‌های کوتاه بین نوشتن، در اینترنت به دنبال خانه‌ها و ملک‌های مختلف می‌گردد و خودش گفته که حالا دیگر نمی‌تواند بدون این جست‌وجوهای بینابینی بنویسد.
در واقع چیزی که برای بسیاری از نویسندگان ممکن است بزرگ‌ترین عامل حواس‌پرتی باشد، برای او تبدیل به بخشی از روند نوشتن شده است! 🏡📖
۵. م. گسن | اول کتاب را با دست می‌نویسد، بعد تایپ می‌کند ✍️💻
م. گسن (Masha Gessen)، نویسنده و روزنامه‌نگار، عادت متفاوتی برای نوشتن کتاب‌هایش دارد.
او گفته است که کتاب‌هایش را با دست می‌نویسد و بعد آن‌ها را فصل‌به‌فصل تایپ می‌کند.
یعنی برخلاف بسیاری از نویسندگان امروزی که مستقیماً سراغ کامپیوتر می‌روند، گسن ابتدا یک فصل کامل را با دست روی کاغذ می‌نویسد و بعد همان فصل را وارد کامپیوتر می‌کند.
دلیلش هم فقط علاقه به نوشتن سنتی نیست. گسن معتقد است نوشتن با دست باعث می‌شود روند فکر کردنش خطی‌تر باشد؛ چون هنگام نوشتن روی کامپیوتر راحت‌تر ممکن است بین بخش‌های مختلف متن جابه‌جا شود.
بنابراین برای او، فاصله‌ی میان «نوشتن» و «تایپ کردن» بخشی از فرایند شکل‌گیری کتاب است. 📝📚
۶. سم سَکس | نوشتن شعر روی دست! 🖊️✋
سم سکس، شاعر معاصر آمریکایی، برای ثبت ایده‌های شعری‌اش گاهی از یک «دفترچه» بسیار غیرمعمول استفاده می‌کرد: دست خودش!
او در گفت‌وگویی درباره‌ی عادت‌هایش توضیح داده که زمانی که در یک تئاتر کار می‌کرد، برای اینکه ایده‌های شعرش را از دست ندهد، گاهی بخش‌هایی از آن‌ها را با ماژیک روی دستش می‌نوشت.
به این ترتیب اگر ایده‌ای ناگهان به ذهنش می‌رسید، لازم نبود دنبال کاغذ یا دفتر بگردد؛ دستش همیشه همراهش بود! ✋📝
این مورد از آن عادت‌هایی است که نشان می‌دهد گاهی برای یک نویسنده، مهم‌ترین چیز این است که ایده را قبل از فراموش شدن ثبت کند؛ حتی اگر کاغذ دم دستش نباشد.
🌸 حرف آخر…
شاید یکی از زیباترین ویژگی‌های انسان همین باشد که نمی‌توان او را در یک تعریف، یک رفتار یا یک شکل مشخص خلاصه کرد.
آدم‌ها می‌توانند در موقعیت‌های مختلف، واکنش‌ها و انتخاب‌های کاملاً متفاوتی داشته باشند؛ بدون اینکه این تفاوت‌ها چیزی از هویت یا ارزششان کم کند.
و شاید اگر زندگی و کار آدم‌های مختلف را دقیق‌تر نگاه کنیم، بیشتر از آنکه به دنبال شباهت باشیم، با دنیایی از تفاوت‌ها روبه‌رو شویم؛ و همین تفاوت‌هاست که انسان‌ها را تا این اندازه جالب می‌کند. 📖✨
پی‌نوشت:
شما کدام عادت را عجیب‌تر از بقیه دیدید؟ آیا شما هم عادت خاصی برای نوشتن یا مطالعه دارید؟ خوشحال می‌شوم توی پیام‌ها برام بنویسید. 🌸💬
اگر تا به حال با داستان «ما می‌توانیم» آشنا نشده‌اید، می‌توانید از اینجا شروع کنید:
قسمت‌های اول تا آخر ما می‌تونیم
اگر تا به حال با داستان «روزی روزگاری مرگ» آشنا نشده‌اید، می‌توانید از اینجا شروع کنید:
