
آشنایی من با باشگاه محتوا از طریق اینستاگردیهای بیهدف و طولانیمدت شروع شد. روزهایی که دیگه فعالیتهام تو دانشگاه من رو راضی نمیکرد و از کار گروهی انجمن دانشگاه که حالا دیگه به کار فردی تبدیلشده بود و لذت انجام فعالیتها جای خودش رو به دلسردی داده بود، خستهشده بودم.
از بهمنماه ۹۹ دنبال کارهای مختلف گشتم. بالا و پایین کردن سایتهای کاریابی هم انگیزهم رو گرفت که پس من چی بلدم و اصلا تا این سن چیکار کردم و هم دوباره من رو با این حقیقت روبهرو کرد که دوره دانشجوییم تو استانی میگذره که بالاترین آمار بیکاری رو تو کشور داره!
شببیداریهای طولانی، برای اولینبار درگیر شدن برای نوشتن رزومه و فرستادنش به مکانهای موجود و ناموجود، پیشنهادهای کاری غیرمرتبط با موقعیت شغلیای که دنبالش بودم و وعدههای بینتیجه برای کارآموزی، من رو بهجایی رسوند که دیگه کمکم به مرز ناامیدی نزدیک شدم تا اینکه یک روز خیلی اتفاقی تو اکسپلور اینستاگرام پست باشگاه محتوا رو دیدم.
ثبتنام فصل جدید!
فصل چهارم به پایان رسیده!
خب، دیگه چی؟
دونه به دونه کامنتها رو خوندم. هایلایتها رو بادقت بررسی کردم و از بررسی سایت هم چیزی کم نذاشتم.
آیا من چیزی برای از دستدادن داشتم؟ نه.
آیا بهجز کسی که قرار بود متن رو تصحیح کنه، فرد دیگهای بود که بخواد قضاوتم کنه و نوشتهی من رو نقد کنه؟ بازهم نه.
این برای من که از بچگی هربار یکی نوشتههام رو پیدا کردهبود و کلی خندیدهبود فرصت بزرگی بود که بدون دغدغه و نگرانی بنویسم؛ دوباره و بعد از سالها!
تو وقت تمدیدشده روزهای آخر یا مثل همیشه تو وقت اضافه بعد از دقیقه ۹۰، با آرامش کامل و با فکر به اینکه من احتمال زیادی میدم که اینجا هم رد بشم، متن رو نوشتم.
متن قبول شد! مصاحبه هم قبول شد!
دوره کی شروع میشه؟ ۱۶ مرداد
تا قبلاز شروع باشگاه کتابی رو که تو حوزه بازاریابی محتوایی داشتم، خوندم. به کلی وبلاگ ایرانی و غیرایرانی سر زدم و نتبرداری کردم. یادگیری یه نرمافزار جدید رو شروع کردم تا بیشتر و بیشتر آماده بشم برای هفتههای پیش رو که نمیدونستم قراره اینقدر سخت باشه ولی درعینحال خوش بگذره.
با شروع باشگاه، هفتهبههفته یاد گرفتم. نقطههای ضعف و قوتم رو فهمیدم. ازهر جلسه کلی کاغذ چسبون رنگی با موضوعات و تیترهای مختلف داشتم که زدم به دیوار روبهروم برای وقتیکه سرم خلوت بشه و بعد از تمومشدن مشقعشقها بتونم برم سمتشون و راجع بهشون تحقیق کنم.

از شدت زیاد بودن منابع و اطلاعات، به این فکر کردم که کاش من تو دوره رابرت بویل یا تامسون بهدنیا میاومدم که علم خیلی کمتر گسترده بود و برای هر چیزی، دنیایی از اطلاعات وجود نداشت.
هفته چهارم، بعد از اینکه تحلیل سوات و ساستک رو انجام دادیم، من پیشنهاد کاری گرفتم!
فکر کنید تا یک ماه پیش شما رو بهعنوان کارآموز قبول نمیکردند، اما حالا شما میگید چون تجربهم کمه و نمیخوام به کسبوکار شما آسیبی برسه نمیتونم فعلا این کار رو قبول کنم؛ اما، فرد مقابل فکر میکنه که شما الکی داری کلاس میذاری!!
رسیدیم به ماه دوم از شروع باشگاه محتوا.
اصول سئو، ویراستاری، مقدمهنویسی و نتیجهگیری، تیتر و عنواننویسی، محصول و رپرتاژنویسی، کپیرایتینگ و همه چیزهایی که تو بخش دوم یاد گرفتیم، واقعا سخت و طاقتفرسا بود.
علاوهبر همه اینها، چالش اول رو هم تجربه کردیم که استراتژینویسی برای شبکههای اجتماعی بود؛ چالشی که اگر مامان مهربون باشگاه برامون وقت اضافه نمیگرفت، امکان نداشت نتیجهش انقدر تمیز و خوب دربیاد.
وقتی به ماه سوم رسیدیم، کمکم حس پایان این فصل تو وجودمون رشد کرد و دلتنگی، زودتر از موعد بهمون غلبه کرد. تا جاییکه تو گروه باشگاه، حسابی ابراز احساسات کردیم و قولوقرار گذاشتیم برای آینده و ادامه این ارتباطات.
باز هم فعالیتها ادامه داشت. به مقالههایی که هفتههای پیش نوشتهبودم برگشتم تا اشکالاتی که کمک مربیم، فاطمه، بهم گفتهبود رو اصلاح کنم. اصلاحکردن این خطاها، یکی از لذتبخشترین قسمتهای کار بود؛ چون میدیدم که محتوام، قدمبهقدم بهتر میشه و نیازی نیست با معجزه و یکدفعهای حرفهای بشم.
از بین علائم نگارشی، هنوز با نقطه ویرگول مشکل دارم و دیگه به این فکر افتادم که بعد از پایان این دوره باید یک دوره تخصصی "نحوه استفاده از نقطهویرگول" رو بگذرونم.
پادکست ساختم. باز هم با یک نرمافزار جدید آشنا شدم که باعث شد یهکم بیشتر با کمپانیadobe کنار بیام. بخش کوچیکی از این پادکست رو منتشر کردم و از بازخوردها واقعا تعجب کردم. نمیدونستم اون صدایی که ازش خجالت میکشیدم و خیلی وقتها بهخاطرش ویس نمیدادم، از نظر بقیه صدای قشنگی بوده که پتانسیل ادامهدادن تو مسیر پادکستسازی رو داره.
توییت زدم. تو اینستاگرام پست گذاشتم. ساعتهای زیادی رو صرف تحلیل و بررسی صفحات توییتر و اینستاگرام افراد حوزه بازاریابی محتوایی و دیجیتال مارکتینگ کردم.
چالش دوم مربوط به کپیرایتینگ و اجرای کمپین بازاریابی محتوایی بود. این چالش رو برای استارتآپ مورد علاقهم، جاجیگا، انجام دادم؛ مثل تکالیف دیگهای که در طول دوره به هر نحوی شده، یکجوری به جایگاه وصلشون کردهبودم.

تو باشگاه محتوا، تکتک مهارتهایی که من فکر میکردم که همه اونها رو همه بلدند ودونستنشون آنچنان ارزش خاصی نداره، تو شرایط سخت به کارم اومدند. انگار یک جمعبندی انجام شد و من از هر چیزی که تو مدرسه، دانشگاه و کلاسهای مختلف یاد گرفتهبودم استفادهکردم.
در آخر میتونم بگم که باشگاه محتوا انتظارات من رو بالا برد؛ من و بقیه بچههای این دوره انقدر ارتباطات زیادی ساختیم که دیگه برای یادگیری و ورود به هر موضوع جدیدی کافیه یاد قانون ۶ درجه جدایی بیفتیم و به کمک ارتباطاتمون بهترین دورهها رو پیدا کنیم و دیگه اسیر آموزشهای بیکیفیت نشیم.
جدا از همه مهارتها که باید بهمرور بیشتر از قبل تقویت بشن، یاد گرفتیم که تو محیط و شرایط سخت فعلی، تنها کاری که از دستمون بر میاد، رشد کردن و ادامه دادنه حتی اگر بزرگترین موانع جلوی راهمون سبز بشن.
توی این دوره مامان و بابای جدیدی پیدا کردیم و ما شدیم بچههای وفادارشون که قراره همیشه کنار هم باشیم و به روابط پدر فرزندی و مادر فرزندیمون ادامه بدیم.
همه ما با چشم خودمون دیدیم که بین همه بچهها حس حسادتی در کار نبود و هر چی که بود، فقط رفاقت و دوستی و حمایت بود.
اگر قصد دارید که وارد حوزه بازاریابی محتوایی بشید، بابت انتخاب این دوره دو دل نباشید. این دوره، میتونه مسیر خیلی خوبی برای شروعتون یا حتی ادامهدادن و حرفهایتر شدن شما باشه.
کافیه هر هفته با آقای داریان و کمکمربیها همراه و همقدم بشید تا حرکت و رشد توی این مسیر براتون راحتتر باشه.
امیدوارم شما هم یکی از بچههای باشگاه بشید و این جمع دوستداشتنی و حرفهای به بزرگتر شدنش ادامه بده.