
امروز روز دختر است و دختر یعنی زیبایی، مهربانی، عشق و لبخند میدانم که امروز باید از جشن و سرور سخن بگویم اما هر دم که می خواهم لبخند بزنم چشمان دخترکی را می بینم که هرگز باز نخواهد شد دخترکی که سال گذشته همچنین روزی دنیای صورتی اش را جشن میگرفت اما امسال دیواری به نام مرگ دستانش را از دخترانگی هایش کوتاه کرده است رومینای عزیزم این شعر را با تمام وجود تقدیم به نگاه مهربانت می کنم.
کاش میکشیدی دست نوازش بر سرم
کاش می شنیدی حرف های آخرم
کاش عشق را خود نشان می دادی
خسته دل را خود امان می دادی
گر نباشم سر به راه سن من است
اندرز های به جا حق من است
قهرمان کودکی هایم کجاست
کیست اینجا با ضرب و داس؟
دخترم پاک، ولی قربانی
می روم باز ز سر نادانی
مصطفی کو که ببیند امت
باز کشتند وفا و غیرت
آبرو را تیغ دختر کردند
زندگی را زکفش در کردند