ما توهم تأثیرگذاری بر دیگران داریم
خیال میکنیم میتونیم به تنهایی تاثیری بزرگ داخل جامعه بذاریم
خیالی که نهتنها باعث افزایش تأثیرگذاری ما نمیشه بلکه توانایی ما رو در تأثیرگذار کاهش میده
اما چرا این اونقدری که فکر میکنیم تأثیرگذار نیستیم
۱-جامعه مجموعه از اراده افرادی است که هر کدوم دارای تأثیراتی بر جامعه هستن. تأثیرگذاری هر فرد به معنای کاهش تأثیر افراد دیگه هستش، حالا به تعداد بیشمار تأثیراتی نگاه کنید که در کنار ما بر روی محیط ما گذاشته میشه و این فقط شامل افرادی که همزمان و نزدیک ما زندگی میکنن نمیشه بلکه حتی انسانهایی هم که در گذشته زندگی میکردن میشه، افرادی که شاید الان زنده هم نباشن اما تأثیرات کاراشون روند تأثیرگذاری ما رو فراتر از چیزی که بخوایم محدود کرده
۲ـ ما همیشه میخوایم تأثیر بذاریم اما هیچوقت به این موضوع توجه نداریم که آیا تأثیرگذاری ما به خودی خود برای محیط و جامعه دارای فایده است؟ همیشه در طی فرایند تأثیرگذاری این پیشفرض برای ما وجود داره که ما دارای تفکرات و باورهای درستی هستیم بنابراین حق داریم هرجور که میخوایم تأثیر بذاریم.
۳ـ تأثیرات ما همیشه نتایج مورد نظر ما را در پی ندارد. ما از بسیاری از پیامدهایی که ممکن است در پی تأثیرگذاری ما به وجود بیاد بیخبریم. این تصور رو داریم که بر یه فرد یا گروهی با کارهامون تاثیر متناسب با اهدافمون بذاریم اما اونایی که روشون تاثیر گذاشتیم. لزوما طبق چیزی که میخوایم عمل نمیکنن.
۴-ما متوجه تأثیراتی که روی خودمون گذاشته شده نیستیم. خودمون رو بخش جدایی میدونیم که مستقل از دیگران عمل کرده و تأثیر نپذیرفته و میتونه بر دیگران هرجوری که میخواد تاثیر بذاره. در حالی که خیلی از مولفه های اجتماعی و افراد هستن که ما رو تحت تاثیر قرار میدن
شاید بگید اگه ما تصور تأثیرگذار بودن داشته باشیم باعث میشه که بتونیم بیشتر بر روی افراد تأثیر بذاریم اما باید عرض بکنم که این نگاه نادرسته. هیچگاه تصور شما به خودی خود سبب واقعیت نمیشه. اینکه من فکر کنم تأثیرگذارم شاید بهم انگیزه بده که تاثیر بذارم اما هیچگاه محدودیت تأثیرگذاری ما کاهش پیدا نمیکنه