سکوت ، اگر زبانت را نجات دهد ، اما روحت را خفه کند،
دیگر نجابت نیست ، ....اسارت است .
سکوت اگر از سر نجابت نباشه ، فقط مجوز توهین دیگرانه
سکوت ، اولش شبیه نجابت است .
اما کم کم تبدیل می شود به مجوز
مجوز برای توهین ، برای سو استفاده ، برای عبور از تو
می گویند :"
آدم نجیبیه
بلند حرف نمیزنه
اعتراض نمیکنه
وقتی کسی حرف نابجا میزنه، میخنده
همه دوستش دارند ، چون بیصداست .
نجابت یعنی چه ؟
یعنی بلعیدن آنچه توهین است .
او سال‌ها نجیب بود.
نجیب در برابر همه قضاوت ها
نجیب دربرابر همه نگاهها
نجابتش شد نقاب
سکوتش شد یک قفس
و او شد قهرمان نمایش دیگران ، بی هیچ دیالوگی
با صدایی آرام، اما زلزله وار گفت :
فکر می‌کردم، سکوت،نجابت است ،
ولی حالا فهمیدم "سکوت در برابر توهین ،
فقط تأیید بی صدای ظلم دیگرانه
و من دیگه تأیید نمیکنم
همه نگاهش کردند
شاید تحسین نکردند
شاید حتی مسخره اش کردند
اما اولبخند زد ..
برای خودش
برای کسی که بعد از سال‌ها، از دل نجابت ، خودش راپیداکرد.
و یادش ماند،"
گاهی نجابت ، یعنی سکوت
اما همیشه ، نه
نجابت واقعی:"
ایستادن در برابر قضاوت‌های نا بجاست
بی انکه نیاز باشدفریاد بزنی
فقط کافی‌ست دیگرخم نشوی.
لیلا هستم . زن ساکت ، ساکن طبقه سوم
