مشتری طلوع

مشتری های طلوع دو دسته اند:

یا از دیشب همچنان بیدار مانده اند یا تمام شب را خوابیده اند تا بتوانند برای طلوع بیدار شوند.

دسته اول به کاری مشغول بوده اند وگرنه همان شب می خوابیدند.

مثلا

برای امتحان ساعت 8 شان مطالعه می کرده اند.

یا سریالی/کتابی را شروع کرده اند که نتوانسته اند خودشان را از آن رها کنند و هر قسمت/بخش که تمام شده دوباره قسمت/بخش جدید را شروع کرده اند.

یا نگرانی ای در دلشان داشته اند که نگذاشته بخوابند، پس لرزه های زلزله، بیماری در بیمارستان، ناخوشی یکی از اعضای خانه، دادگاهی در روز پیش رو، جلسه ای بسیار مهم برای آینده شان.

یا در سفر بوده اند و خوابشان نبرده، داخل کوپه قطار، روی صندلی های اتوبوس، پشت فرمان خودرو.

یا درگیر شغلشان بوده اند، پاکبان های بی منت و مستضعف شهر، نگهبانان اماکن، کشیک های انتظامی و نظامی و آتش نشانی و اورژانس، خادمی آستانهای مختلف همچون حرم رضوی، کارگران و کارمندان و پرستاران و پزشکان شیفت شب کارخانه ها و شرکت ها و بیمارستانها، رانندگان/ملوانان/خلبانان ولوکوموتیورانان وسایط حمل و نقل عمومی و باری و البته دو گروهی که من خیلی دوستشان دارم یعنی 1)کارآفرینانِ دلواپسِ کسب و کارِ مولدشان و 2)مسئولان پاکدست، فهیم و متوجه به اوضاع روزگار که خدا هر دویشان را افزون کند(آمین)

یا آنهایی که اصلا برایشان احترامی قائل نیستم، اینها هم هستند چه کنم!، دزد های خانه و کسب و کار مردم، راهزنان و تروریست های بیابان های بی آب و علف، اهالی فسق و فجور، رقاصه های مهمانی های شبانه، پیاله ریز ها و پیاله خور های مست و نادان، آنها که همه چیز را می فروشند و متوجه نیستند برخی چیز ها فروختنی نیست و البته مریض فکر ها و دیوانگانی که رویایشان به خاک سیاه نشاندن مردم، ذلیل کردن حرف خدا و عزت نهادن به حرف شیطان است.

یک گروه دیگر هم هستند که مشتری طلوعند

عروس و داماد های داخل حجله و خانواده هایشان که عروسی هایشان را مزین به آداب بیشتر غلط و کمتر درست نموده اند و متوجه نیستند اینقدر بابت یک مراسم عروسی گرفتن نباید خودشان را عذاب دهند. (به نظرم عروس و داماد ته تهش باید ساعت دوازده شب همه را از خانه شان بیرون کرده باشند و تنهای تنها عشق بازی کنند نه آنکه تازه دوازده شب مراسم پایکوبی را آغاز کنند!)

و البته گروه هایی دیگر که به ذهن من نمی رسد و اگر به ذهن شما رسید لطفا برایم بنویسید.

اما دسته دوم

حقیقتش را بخواهید این زمانه کمتر یافت می شوند اما همچنان هستند.

اینها شبها زود می خوابند، به طبیعت وجودی شان احترام می گذارند و احتمالا انسانهایی دارای آرامش روانی و آسایش جسمانی بیشترند.

یکی از آرزو هایم که هر سال در اول سر رسید نگارش خاطراتم می نویسم این است که شبها ساعت 9 بخوابم و ساعت 3 بیدار و ساعت 4 کار را شروع کنم.

البته هنوز نتوانسته ام براورده اش کنم اما آرزو بر جوانان عیب نیست?

چرا این را نوشتم؟

ما آدمها تقریبا همه روز های عمرمان مشتری غروب هستیم

اما کمتر روزی است که مشتری طلوع هم باشیم

امروز من یکی از مشتریان طلوع بودم

آنهم در جایی خاص

(اگرعکسها کیفیت ندارد خودتان ببخشید، زیاد در عکاسی آدم سخت گیری نیستم، بیشتر محتوا برایم مهم است تا فرم، برای دل خودم گرفتم، نمی خواستم اینجا بگذارم اما دیدم حیف است)