دیروز بهم اطلاع دادن فردا کارنامه میدن و حتما باید خود دانش اموز باشه.
منم صبح زود با صدا زدنای مامانم که میگف «دیرت میشه ها!»به اکراه پاشدم.
مثل همیشه رسیدگی به پوستم از صبحانه تو الویت تر بود.
مامانم زیر لب غر غر میکرد:دو ساعت لباس میپوشه سه ساعت به خودش میرسه خدا به داد صبحونه خوردنش برسه!??♀️
یاد حرف دوستام افتادم:(فرناز! باورم نمیشه تو صبح به صبح انقدر حوصله داری به خودت میرسی! من همین که پاشم و مانتوم رو بپوشم هنر کردم!
یکی دیگه برا تکمیل حرفش گفت:بخدا من موقع امتحانا خودمو حتی تو آینه نمیبینم !?
اون یکی گفت:کلک نکنه بعد امتحانا قرار مراری داری که انقدر تیپ میزنی؟??
منم میگفتم:اره ارواح عمم که آره ?! تو کتابخونه قرار دارم اونم با کتابا!?)...
بالم لبمو زدم و با داییم سمت مدرسه حرکت کردیم.
توراه فقط به داییم فکر میکردم، از اینکه چقدر دوسش دارم و دوست داشتنیه،زیر زیرکی نگاش میکردم همیشه از مدل ابروهاش که انگار گره خورده میترسیدم اونم مثه س...
ولی بنده خدا تا بحال نشده بود سرم داد بزنه یا حتی بهم اخم کنه!
بیشتر فکر کردم..
من مدل حرف زدنم( تند تند حرف زدنم) فتوکپی برابر اصل داییمه
حتی ته صدام هم شبیهشه..
ولی متاسفانه وقتی حرف می زنه باید ی بار دیگه برام تکرار کنه تا بفهمم چی میگه؟!??♀️?
عین خودم!وقتی ی جمله طولانی رو تو دو سه کلمه میگم طرف هنگ میکنه! آخه نصف حرفامو تو ذهنم میگم!و توضیح دادن خستم میکنه..
- مدرسه ات کجاس؟ (اینو داییم پرسید)
+تو خیابونه فلان روبرو...
-کی بهت کارنامه میدن؟
+ از ساعت 8تا 11وقته که برم بردارم
............................................................
تو مسیر اون طرف خیابون ی همکلاسی رو دیدم که سرجمع تو کل این چند سال سه جمله هم باهم حرف نزده بودیم نه که بدم بیاد نه اون یک آدم به شدت درونگراییه ، نمیدونم شایدم از تیپ شخصیتی ماخوشش نمیاد...
متوجه شدم داره منو به مامانش معرفی میکنه،دوباره بهش نگاه کردم سریع قیافشو چرخوند تا نشناسمش!
تو دلم لبخند زدم و گفتم :« اخه مگه میشه تو رو نشناسم ؟! از مدل گره زدن دستات و مخصوصا چشمات !منی که ادمارو فقط با چشماشون تشخیص میدم هرچقدر هم که سالیان سال گذشته باشه...
رفتم دم مدرسه ،بسته بود.
یهو یادم اومد من یک ساعت زودتر اومدم؛ اول خواستم به بابای مدرسه زنگ بزنم تا در رو برام باز کنه ولی حوصله بیکاری رو نداشتم!??♀️☹️
از همون راهی که اومدم برگشتم تا برم کتابخونِه ی همیشگیم :«باغ نشاط!»
بغل موزه باغ نشاطه که میشه از رو دیوارش رد شی و بپری تو حیاط موزه??
دو سه بار اینکار رو به دور از چشمای بقیه انجام دادم? .
آخرین باری که رفتم یه کلاه سرکردم یک هندزفری به گوش و یک ماسک که تا جایی میتونستم بالا بردمش!?
خیر سرم داشتم کتاب گوش میکردم ?اما انقدر محو حیاط بودم? که ازش هیچی متوجه نمیشدم?
باغ به شدت بوته های خار و چوبای افتاده از درخت رو داشت!??♀️
تواولین قسمت حیاط دو تا اتاق به شکل زیر زمین بود!??
خیلی خاک و چوب و بوته جلوش بود، اگه شب میرفتم قطع به یقین چند تا دوست از جنس ارواح گیر میاوردم!??
درشون بسته بود??♀️ از خیرش گذشتم?
حیاط رو اروم اروم تو گرمای ۴۸° اونم وقتی خورشید وسط آسمون بود قدم می زدم???
درختای بید منو یاد حیاط قصر پادشاه ها مینداخت?
جلوتر انگار ی روستا رو تو زمین پیدا کرده باشن، مشخص بود.??
روش رو با ی سایبون پوشونده بودن ولی من غد تر از اون بودم که اون زیر نرم??? !هرچی از قرآن و دعا بلد بودم خوندم?? و بعد رفتمتو وسرک کشیدم?
قیافه بعضی خونه ها شبیه به گودال نامنتها بود! انگار سقف رو شکافته باشی و از بالا بخوای به کف اتاق نگاه کنی?
نمیدونستم اصلا خونه است؟ تنوره ؟ آشپزخونه بوده یا آتشدان! ولی همینو میدونم که هم تو اون تاریکی ترسیده بودم هم کیف میکردم!?
ترسیدم اینجا که قدیمیه خراب شه و عذاب وجدان بگیرم?(والا شما که غریبه نیستین راستش ترس افتان در چاه و راهی اون دیار شدن هم داشتم ??!)
با یک تیپ سرا پا مشکی که الان با زیر خاک شدن رنگش قابل تشخیص نبوداز اون زیر برگشتم.?️♀️
دست چپ اتاقایی بدون در و پیکر دیدم .
رفتم داخل خالی ،اما پر از درخت و بوته خار بود ،دومین قدمی که گذاشتم مثله اینکه پا روی دم مار گرامی گذاشته بودم?? (من از همین جا از اقا یا خانم مار بزرگوار عذر میخوام:) )
و مار بدبختم برا خلاصی از سرخری مثل من که باعث مزاحمت خواب عزیز شون شده بودم ? به خودش میلولید و به کفشم تنه میزد? من تا چشمای پر فروغم به این گرامی خورد انگار شک الکتریسیتی بهم وصل کرده باشن? پریدم به آسمون هفتم و از همونجا فرود اومدم به دوسه متر اون ورتر از مار?
بعد که دوهزاریم افتاد اون مار داره فرار میکنه مثل پهلوون پنبه افتادم دنبالش تا پامو بزارم روش و در انتها برای شادی روح اون مرحومه فاتحه ای قرائت کنم!????️♀️
اما هرچی نزدیک تر میشدم تو دلم میگفتم (تو رو جان جدت تند تر برو من نرسم بهت :)
وقتی از چشمای پرفروغم محو شد قیافه ای گرفتم که مثلا ناراحتم از اینکه نتونستم بکشمش ?ولی خدا میدونه در جای جای بدنم عروسی بود!?
بعد از اون سیاحت به سمت ی اتاقایی جلوتر از اون رفتم، خداروشکر اونجا خالی از سکنه نبود! چندین گونی کاه و یک روباه که اصلا رنگ روباهی به قیافه نداشت میزیستند!?
و بعد از اون از جوی آبی که نه تنها اب نداشت بلکه حیوانات عزیز اونجا رو به عنوان سرویس بهداشتی عمومی اشتباه گرفته بودند رد شدم !??♀️
میخواستم جلوتر هم برم که چندتا ماشین دیدم واین شد که از خِیر تو موزه گشتن و با چوب تر رئیس اونجا دنبالم بیوفته گذشتم? زین پس از همونجا یی کهاومدم برگشتم! از رودیوار بالا رفتم و داشتم از پارکینک کتابخونه با همون اعتماد بنفس همیشگی که(من همون دختر خوب قصه هام?)رد میشدم که یکی از آقایون که فکر کنم ریسی چیزی بود منو با بهت نگاه میکرد ?البته از اونجایی که تو ماشین نشسته بود و منم فصول نیستم تو ماشین مردم دید بزنم ندیدمش!?
بنده خدا وقتی منو با اون وضع که انگار از گور بلند شدهبودم و از ی جای غیر قابل تصور اومده بودم از ماشین بیرون اومده بود و دوتا چشم داشت دوتام قرض گرفته بود و بهم نگاه میکرد!? خلاصه وقتی فهمیدم و جا خوردم دوییدم به سمت کتابخونه و مثلا در حال خوندنم....?
از کوچه مدرسه پیچیدم تو کوچه بغلی تا زودتر به کتابخونه برسم
وقتی دم در دیدم چند تا از دخترا جمع شدن حدس زدم در کتابخونه بستس.
بهشون نزدیک شدم و یک سلام گرمی که انگار سالیان سال میشناسمشون دادم..?
اونام نامردی نکردن و خیلی گرم جوابمو همزمان دادن?.
پرسیدم:بچه ها دربستس؟
یکی گفت:اره،علافمون کردن بخدا!ی بارم اومدیم درس بخونیما نگاه!??
خندیدم و گفتم:بفرما ی بارم تو رگت میگیره ولی کائنات نمیزارن!?
ده دقیقهای نگذشته بود که ی خانم اومد تو حیاط ماشینشو پارک کرد و از مون دلیل دم در بودنمون پرسید ،وقتی فهمید، با کسی تماس گرفت و حرف زد،مثله اینکه خودشم کلید یادش رفته بود و به ریس کتابخونه زنگ میزد تا کلید بیاره ??♀️
ما هم تا اون موقع سر حرفو باز کردیم و حرف زدیم و حرف ..
از اینکه چرا انقدر اینا بی مسیولیئتن و کنکور از دو روز به چهار روز تبدیل شده و دلیل هرکدوممون به کتابخونه چیه و از آزمون های سنجش و جُک های من وسط حرفاو...?
بلاخره کلید و آوردن و من با یک صلوات بلند گفتن رفتیم تو.
دیدم یکی از دخترا رفت سمت اتاق کتابخونه بچه ها،? بین اون اتاق و اتاق مدیر ها فقط ی دیوار اُپن بود،رفتم پیششو مثلا برا کمک کردنش تو مرتب کردن کتابا??
ولی همش داشتم اذیتش میکردمو میخندوندمش به حدی که نفهمید چیو کجا و چرا میزاره?
بعدم نشستیم چیریک چیریک عکس گرفتن و
هی میگفت خوشحالم یکی که هم عقیده با خودمه رو پیدا کردم!??
یکی از کارکنا که یک آقای تقریبا ۴۰,۴۵ساله بود وقتی حال و هوای شاد مارو دید با ی خسته نباشید به چایی دعوتمون کرد ?
وقتی عکس میگرفتیم هی به بهمون لبخند میزد انگار از حال خوب ما حالش خوب میشد:)...?
راستی کارنامه هم گرفتم قبول شده بودمممم هورااااااا?????
اتمام اتفاق
دوشنبه 6تیر 1401
حیف امضا نمیشه کرد وگرنه دریغ نمیکردم:)



