۵۰ روز تا کنکور!
امروز روز جالبی بود، لحظههای شادی و غم داشت، یک جایی متعجب شدم، فکر کردم، نظرم رو تغییر دادم، گفتگو کردم،یک جایی موافق بودم، یک جایی مخالفت کردم، حرف زدم و سکوت کردم. میدونید تلفیقی بود از احساسات و اتفاقات متضاد.
قربون حکمت خدا برم که همیشه حواسش به همهچیز و همهکس هست.
دلم برای مجموعهای از کارها پر میزنه اما این ۵۰روز پربرکت (دعا کنید پربرکت و خوب بگذره برای هممون) رو باید با تمام توان بگذرونم تا به آرامش برسم برای انجامشون.
راستش حالا که از همه چیز بریدم و فکرم آزادتره خیلی از دلبستگیهای بیهودم برام عادی و عبث شدن، این دور شدنه همهجا هم بد نیستا!
چند روز پیش صبح با یک لذت عمیق و ناراحتی بیدار شدم، ماجرا از این قرار بود که داشتم یک خواب خیلی خوب و جالب میدیدم، پهلو به پهلو شدم و دوباره خوابیدم و همون رویا رو ولی از زاویهی دیگهای دیدم. بیدار که شدم از خواهرم پرسیدم ساعت چنده؟ گفت ۱۱و خوردهای. مگه چقدر خسته بودی که انقدر خوابیدی؟ ماجرا رو گفتم اما هر چقدر فکر کردم یادم نیومد اون رویای جذاب چی بود، فقط میدونم نظم خواب و مطالعهی صبحم رو گرفت😕😄
پ.ن: من هنوز سر حرفم هستم؛ کنکور یک خوبیهایی هم داره.
پ.ن۲: دقت کردید نیمدم از نمایشگاه کتاب و ذوقم بگم؟ واقعیتش، ذوق خاصی نداشتم ( بهتون گفته بودم قراره یک مدت کتاب نخرم تا بعد از کنکور انشاءالله یک سه جلدی دلبر که مدتهاست میخوام رو بگیرم) فقط توی ذهنم بود انشااللهسال دیگه دانشجو شدم و اولین خرید با بن خودت چه لذتی داره!
پ.ن۳: یادم بندازید بعد از کنکور از چندتا فیلم و سریال براتون بگم.

باعشق، در آخرین روزهای اردیبهشت؛ فرجانه 💛🌻
۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱
کنکور با همهی خوب و بد و رنجهاش گذشت و من دانشجو شدم. توی دورهی دبیرستان تا کنکورم یک چیزی خیلییی نگرانم میکرد؛ نکنه راهی رو برم که مناسبم نیست و رشتهای رو بخونم که دوستش ندارم، نکنه پشیمون بشم، نکنه فرصتم رو از دست بدم...
نتایج اولیه که اعلام شد من موندم و یک صفحهی خالی که بهم گفتن پرش کن. جامعه میگفت تاپترین چیزهایی که ممکنه در بیای و به رتبت میخوره بنویس و قلبم میگفت چیزایی که دوست داری رو بزن.
نتیجه چی شد؟ به قول خواهرم بدترین انتخاب رشتهی ممکن رو انجام دادم! لیست رو پر کردم از چیزهایی که میدونستم اگر در بیام خوشحال خواهم شد، حالا هر چقدر هم که جامعه چپ چپ نگاهم کنه که بینایی سنجی و فیزیوتراپی و... رو نزدی! خیلی خوبن که! آره خوبن، ولی مال من نیستن.🙂🌝
نتایج که اومد من گریه کردم، نتایج که اومد قلب من دو پاره شد؛ من رشتهای که خیلی دوستش داشتم رو قبول شدم اما توی دانشگاهی که اولویت آخرم بود... خوشحال بودم، ناراحت بودم...
و دانشگاه شروع شد... اولین دوشنبهای که کلاس داشتم رو خوب یادمه از صبح تا عصر دانشگاه بودم. ریاضی پیش، زیست پیش، زیست گیاهی، آزمایشگاه زیست گیاهی، موقع برگشت خیلییی خسته بودم اما نمیتونستم لبخند نزنم! من عاشق رشتم و درساش شدم.
من تا اینجا هر روز بیشتر عاشق رشتم میشم و گاهی فکر میکنم کاش توی دانشگاه دیگهای این درسها رو میخوندم، هنوز هم ناراحت و شادم و مگه زندگی چیزی غیر از تلاقی این دوتاست؟
پ.ن:امسال اولین بن دانشجوییم رو گرفتم و باهاش چهارتا کتاب عزیز برای خودم خریدم😍

پ.ن۲: هنوز نتونستم اون سه جلدی دلبر که مجموعهی آتش بدون دود باشه رو بخونم، تا من بودجه جمع میکنم اون چاپ مجدد میشه و قیمتش میره بالاتر😶😂
۳۱اردیبهشت ۱۴۰۲، ۱۲ ظهر، فرجهی امتحان جانورشناسی
۲۸ بهمن ۴۰۳
ترم ۶ تازه شروع شده و حالا کمکم به ارشد فکر میکنم.
از کتابهای بالا ساختمان کیانپارس رو هنوز نخوندم. امسال بالاخره با کلی تلاش آتش بدون دود خریدم و جلد اولش رو هم خوندم. چه لعبتی! چه زیبایی! ارزش تلاش رو داشت 💫

هنوز هم از ابعاد جذاب دانشجو بودن برام بن دانشجویی توی نمایشگاه کتابه✨️✨️✨️
امسال دوست دارم بیشتر ادبیات روسیه بخونم، پس همزاد و بانوی میزبان،
به رنگ صبر دربارهی خانوادهی صدره و چقدرررر دوست دارم بنتالهدی صدر رو بیشتر بشناسم✨️
جلد اول آلکاتراز تا بالاخره سندرسون رو شروع کنم.
هزار تو چون روایتی دخترانست و چندتا از نویسندههاش رو میشناختم.
آقاسیدمحسن که راجع به حاج آقا شفیعیه، کسی که هر جای دانشگاه و بسیج پا بزاری احتمالا یک تصویر و خاطره ازش هست✨️
اسرار زیارت تا بهتر زیارت کردن رو یادبگیرم.
دیوان امام که مدتهااااست میخواستمش
و در نهایت شکسپیر و شرکا چون ناداستانی از نوع کتابی دربارهی کتابهاست و حس میکنم حال و هوای نیمه شب در پاریس وودی آلن رو داره✨️
هو النور
امروز صبح ۵ خرداد ماه ۴۰۵ و روز عرفست. استاد گفته بیاید دانشگاه برای آزمایشگاه حضوری، احتمالا اخرین آزمایشگاه دوران کارشناسیم یا حتی شاید زندگیم، نمیدونم... حس عجیبیه.
دیروز نمایشگاه مجازی کتاب تموم شد. احتمالا فعلا آخرین سالیه که بن دانشجویی بهم تعلق میگرفت، شایدم تا همیشه؛ هرچند که امسال بن دانشجویی در کار نبود.
امسال فقط یک جلد کتاب خریدم؛ کلبهی عمو تم از نشر امیرکبیر.
اینجا نوشتن عجیبه، اینجایی که از دوران دبیرستان همراهه و غرنامههای زندگی کنکوریم رو شاهد بوده و حالا در روزهایی که یک جورهایی اخرین سالهای دانشجوییم، حداقل در کارشناسی هستند هم هست...
خدایا شکرت💛 تا اینجا رو زیبا ساختی از اینجا به بعد رو هم به برکت خودت زیبا بساز، دوستت دارم💛
۹خرداد ۴۰۴ در فرجه امتحانات پایانی ترم شش