بگو این چشم گریان را از آن چشمان بارانی
و گاهی هم نگاهی کن به این لبخند پنهانی
دلم غرق تمنا شد: نبر از من به آسانی
دلم فرهاد خواهد شد نگو با من نمیمانی
ولی عاشق نخواهد شد دل سنگش به آسانی
دلت هرگز نمی ارزد نگو این را نمیدانی
شبی مهمان قلبم شد شبی آمد به مهمانی
ولی از دست آن مهمان که خواهد رفت پنهانی
و لبخندی که گریان شد ولی خندید بارانی
دلم هرگز نمی بخشد دلی که هست آبانی
دلم را سرزنش کردم دلی که هست بارانی
چرا عاشق کند کاری که باز آرد پشیمانی