یک روز که قاصدک هایت مرا نبوسیدند
یک روز که باد جای عطر پیراهنت صورتم را سیلی زد
یک روز که نسیم نامهربان شد
تو با خودت خواهی اندیشید : باد پیغمبر خوبی نیست
من زیر لب خواهم گفت: بوسه ای که پیغمبرش باد شود بر باد می رود
دلی که دلدارش باد شود بر باد می رود
کاش میدانستی کوهی که با نوازش دستان یک نسیم دل می سپارد، چگونه لبخند شیرین را از یاد می برد
بیچاره فرهاد، که فریادش بر باد می رود...